Was Ruth Jacott voor haar deelname in 1993 nog een (voor het grote publiek) relatief onbekende zangeres, in 1994 stond een Nederlandse legende in de Nationale finale: Willeke Alberti.

Al sinds de jaren 60 had Willeke vele grote hits, waaronder "Spiegelbeeld", "Morgen ben ik de bruid", "Telkens weer" en "Samen zijn". En niet te vergeten haar acteerprestaties in bijvoorbeeld de TV-serie "De Kleine Waarheid" en de speelfilm "Rooie Sien". Willeke's deelname aan het Songfestival was vooral te danken aan presentator Paul de Leeuw, die haar wist over te halen om toch mee te doen. Maar Willeke wilde niet in een nationale competitie meedoen, en dus werd de succesvolle formule uit 1993 gehandhaafd: één deelnemer, meerdere liedjes.

Paul wist sowieso zijn stempel op de Nationale Finale te drukken. De vernieuwde belangstelling voor het Songfestival was door zijn inbreng naar nieuwe hoogten gestegen. Het mede door hem geschreven uptempo-lied "Zomaar Een Dag" was bij velen dé grote favoriet, en zou zeker bij een groot Eurovisie publiek aanslaan. De Nederlandse jury oordeelde echter in het voordeel van de ballad "Waar Is De Zon".

Tijdens het 39ste Eurovisie Songfestival op 30 April in Dublin, Ierland waren er 25 deelnemende landen, inclusief zeven nieuwkomers: Estland, Hongarije, Litouwen, Polen, Roemenië, Rusland en Slowakije. Drie daarvan scoorden goed bij hun debuut en eindigden in de top 10: De Poolse Edyta Gorniak haalde met "To Nie Ja!" de tweede plaats, Friderika (Hongarije) eindigde op de vierde plaats en de Russische Youddiph bereikte de negende plaats met "Vechni Stranik".
Gastland Ierland behaalde voor de derde keer op rij de eerste plaats. Paul Harrington & Charlie McGettigan zongen de ballad "Rock And Roll Kids". Het grootste succes werd overigens de interval-act: RIVERDANCE. Op muziek van Bill Whelan, gaven Michael Flatley, Jean Butler, en een groep Ierse Folk dansers een fantastische show. Riverdance groeide uit tot een fenomeen. Rond het lied werd een grote dansshow gevormd, die de wereld zou veroveren.
En hoewel "Waar Is De Zon" een prachtig nummer is, werd het internationaal alleen door de Oostenrijkse jury gewaardeerd met vier punten. Dit betekende een 23ste plaats voor een zwaar teleurgestelde Willeke. En het betekende ook dat Nederland voor het eerst in de Eurovisie-historie in 1995 niet mee mocht doen. Voor elke andere artiest zou dit schadelijk voor de carrière kunnen zijn. Maar niet voor Willeke...