Een paar weken later, op vrijdag 18 december 2009, beleefde "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)" de radio-première. Een demo-versie, gezongen door Pierre Kartner zelf. En ook nu volgde er weer veel negatieve kritiek.
Vijf coaches (Marianne Weber, Grad Damen, Frans Bauer, Corry Konings en Albert West) begeleidden elk een nieuw talent met hun eigen versie van "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)".
De presentatie van het Nationaal Songfestival was in handen van Yolanthe Cabau van Kasbergen. Voor het eerst in jaren was er geen televoting in Nederland, maar een jury én het studiopubliek mochten een stem uitbrengen. Volgens de regels zou in het geval van een gelijke stand Pierre Kartner de winnaar moeten aanwijzen. Toen deze theorie werkelijkheid werd, en Sieneke en LOEKZ gelijk eindigden, weigerde de heer Kartner echter een keuze te maken. Hij noemde zelfs "Kop of Munt", en presentatrice Yolanthe was de wanhoop nabij. Toen zij echter verder aandrong en zelfs terug wilde gaan naar de juries om een besluit te forceren, riep Pierre Kartner luid de naam "Sieneke".
Door alle commotie vooraf, was deze finale het best bekeken Nationaal Songfestival in jaren.
Op donderdag 27 mei trad Sieneke als negende op in de tweede halve finale in Oslo. Ze eindigde echter met 29 punten op een veertiende plaats bij zeventien deelnemers. En daardoor stond Nederland wederom niet in de finale van het Eurovisie Songfestival.
De winst van het 55ste Eurovisie Songfestival ging uiteindelijk naar Duitsland. Zangeres Lena kreeg met "Satellite" 246 punten en liet daarmee de concurrentie ver achter zich.

