BARBARA LOK
"TRANEN IN DE STILTE"




Een ijzig koude stilte
Druipt als water langs de muur
Over foto’s van ons samen
En het bijt in als een zuur

‘t Sluipt door elke kamer
Het vult de hele atmosfeer
En langzaam dringt de waarheid door
Jou hoor ik hier nooit meer

Tranen in de stilte
Als aan het einde van een regendag
Alleen met de herinnering
Aan iets waar heel mijn hart in lag

Tranen in de stilte
Sijpelt langs het kamerraam
Wat overblijft is tocht in huis
En de pijn die ik alleen onderga

Weg zijn mijn gedachten
Er dringt weinig tot me door
Ik voel, ik overleef het wel
Maar ‘k weet alleen niet meer waarvoor

Tranen in de stilte
Als aan het einde van een regendag
Alleen met de herinnering
Aan iets waar heel mijn hart in lag

Tranen in de stilte
Sijpelt langs het kamerraam
Wat overblijft is tocht in huis
En de pijn die ik alleen onderga

De stilte houdt me in zijn greep
Ik hou steeds mijn adem in
Stil als een gedachtestreep
In het midden van een lange zin

Tranen in de stilte
Als aan het einde van een regendag
Alleen met de herinnering
Aan iets waar heel mijn hart in lag

Tranen in de stilte
Sijpelt langs het kamerraam
Wat overblijft is tocht in huis
En de pijn die ik alleen onderga