BARRY DUNCAN
"DUNCAN"




Hij was een zwerver op een paard,
en pikte wat 'ie kon
Hij zat soms maanden in een cel,
en Duncan zag dan nooit de zon
Hij zocht naar goud en naar geluk,
en zwierf soms nachten lang
Hij dronk teveel, maar schoot steeds raak
Duncan, en iedereen was bang

Maar op een dag in een Mexicaans dorpje,
stond Dolores met haar ravenzwart haar
Ze keek in zijn ogen, en hij was verloren,
hij stopte, en woont nu bij haar

Hij werkt nu op het stoffig land,
de zon krijgt hem niet klein.
Soms denkt hij: waarom blijf ik hier,
waarom stap ik niet op de trein?
Maar als hij 's avonds bij haar is,
kijkt zij hem stralend aan
Dan weet hij dat hij altijd blijft
Duncan, zal nooit verder gaan

Want op een dag in een Mexicaans dorpje,
stond Dolores met haar ravenzwart haar
Ze keek in zijn ogen, en hij was verloren,
hij stopte, en woont nu bij haar

Want op een dag in een Mexicaans dorpje,
stond Dolores met haar ravenzwart haar
Ze keek in zijn ogen, en hij was verloren,
hij stopte, en woont nu bij haar.