SASKIA & SERGE
"TIJD"




Jij stuurde mij je dromen,
maar dat was niet genoeg.
Ik vroeg je zelf te komen,
ik vroeg het veel te vroeg.

Verlangen is een bloesem,
en bloesem wordt een vrucht.
En stormen worden opgebouwd,
uit adem, zucht voor zucht.

Jij stuurde mij verhalen,
die las ik veel te vlug.
Een snoer met duizend kralen,
en nog was jij niet terug.

Een vogel trekt naar ‘t zuiden,
precies op uur en dag.
En wie geen tranen heeft gepland,
erkent geen echte lach.

Jij komt om mij te warmen.
De stip komt dichterbij.
Ik voel al haast je armen.
Het wachten is voorbij.

De tijd bepaald het ritme,
en gaat z'n eigen gang.
En iemand die nog vlugger wil,
die maakt het eens zo lang.