Al sinds 2000 reizen Bart & Barry door heel Europa om voor RTV Oost en De Roze Golf verslag te doen van de repetitieweken in de Songfestivalstad. En ook nu houden zij weer een dagboek bij van de gebeurtenissen tijdens het Eurovisie Circus, dat ze dit jaar omdoopten tot De Malle Malmö Molen....



MAANDAG 6 MEI

Malmö vormt het decor voor het 58ste Eurovisie Songfestival, na de overwinning van Loreen in Baku met "Euphoria". En met ons verblijf in Zweden is eigenlijk de cirkel rond, want hier begon in 2000 onze songfestival-samenwerking. Het Scandinavische land organiseert nu voor de vijfde keer het muzikale evenement, en voor de tweede keer is Malmö hostcity.

Er zijn dit jaar een aantal opvallende veranderingen ten opzichte van voorgaande jaren. Allereerst de startvolgorde van de liedjes: Tot nu toe werd die altijd door loting bepaald. Maar de EBU heeft besloten om nu het produktieteam deze volgorde te laten bepalen, om zo een grotere variatie in het programma te krijgen. Dit heeft al geleid tot veel ophef onder landen en fans. Want krijgen de favorieten van de producers nu de beste plekken in de show?

Daarnaast zijn de eerste repetities van alle landen niet meer openbaar. De pers mag tot en met donderdag de zaal niet meer betreden. En ook het perscentrum blijft tot vrijdag gesloten. Wel is er in de EuroClub een live-verbinding met de Arena, zodat we de optredens toch kunnen zien. Maar dat betekent wel dat er nu geen foto's en video's gemaakt kunnen worden. Ook de eerste persconferenties zijn uit het programma geschrapt. Daarvoor in de plaats zal er in de EuroClub een soort van Meet & Greet met de pers plaatsvinden. Al met al zullen we moeten afwachten wat dit alles gaat betekenen voor de verslaggeving op de diverse nieuws- en fansites.

Om half tien kwamen we aan bij het Slagthuset, het voormalige slachthuis, dat tegenwoordig dienst doet als cultureel centrum, nachtclub en theater. De komende twee weken is dit dus dé EuroClub. Heel vreemd om nu niet in het perscentrum te zijn, maar om in een soort bioscoop de eerste repetities te volgen.

De allereerste repetitedag is altijd spannend: Hoe ziet het podium eruit? Hoe gaan de liedjes live klinken? En de spanning wordt vandaag goed opgebouwd, want als allerlaatste is "onze" Anouk aan de beurt.

Als we de eerste beelden vanuit de Arena zien, valt het gelijk op dat het podium een stuk kleiner is dan we van de afgelopen jaren gewend zijn. Het oogt knus, en je zou er haast een beetje TopPop-gevoel bij krijgen.

Oostenrijk mag het spits afbijten. Natalia heeft een goede eerste repetitie. Ze zingt "Shine" zelfverzekerd. Het podium is vooral blauw getint en er hangen witte lampen in doeken die verlicht worden bij het refrein (Ikea lampen waarschijnlijk). Niets mis mee. Ze heeft alleen pech dat er na haar nog vijftien liedjes komen en dat het lied direct na haar ook nog eens heel erg goed is. De kans is dus zeker aanwezig dat de televoters Oostenrijk zijn vergeten op het moment dat ze de telefoon in de hand nemen.

Estland was perfect. Birgit heeft dan wel een gruwelijke jurk aan (geef je oude vitrage een tweede leven) maar dat wordt haar vergeven gezien het feit dat ze zwanger is. Maar ze zingt als een klok en komt sympathiek over. Als ze zo’n zelfde performance geeft op 14 mei dan verdient ze zeker een finaleplek.

Amerikaanse Hannah uit Slovenië moest als derde aantreden en zij kon het vocaal echter niet helemaal aan. Tijdens het lied gaat ze met haar super hoge hakken over de aanwezige catwalk lopen, en dan klinkt het niet allemaal meer even zuiver. We houden ons hart vast hoe het dan op de grote avond gaat klinken als de nodige zenuwen er ook nog bijkomen. De drie mooie dansers (die ook al enige prijzen in de wacht hebben gesleept) proberen ons misschien dan wel wat af te leiden, maar daar slagen ze maar gedeeltelijk in.

Kroatië heeft het dit jaar helemaal anders aangepakt. De inzending moest een lied in de traditionele Klapa-stijl zijn. En de zes heren van Klapa s Mora zijn vocaal erg sterk. Alleen weten ze niet goed hoe ze zich moeten presenteren op het podium. Je krijgt bijna het idee dat je naar een stel begrafenisondernemers staat te kijken die naast een graf staan. Vooral tijdens het muzikale intermezzo lijkt het of de heren met een uitvaart bezig zijn. Toen Barry ze een paar weken geleden in Amsterdam sprak, vertelden de heren dat het bij hun optreden niet om "boobs and asses" draaide, maar om hun zang. Maar ja.... dit is wel het andere uiterste...

Na Kroatië zouden nog vier favorieten gaan repeteren. Allereerst was Denemarken aan de beurt. Het optreden van zangeres Emmelie de Forest ziet er bijna precies hetzelfde uit als tijdens de Deense voorronde. Het plaatje klopt, ze zingt het goed en dit zou zo maar eens de grote winnares van dit jaar kunnen worden.

Hierna kwam Dina uit Rusland repeteren. Vocaal wordt het lied ook sterk gebracht en decor is mooi met extra lampenbollen op het podium. Toch is het op het einde wel erg zoet: in een kring met het achtergrondkoor en elkaars handen vasthouden. Alsof we op een Israelische Kibboets de olijfoogst aan het vieren zijn.

Voor een hard lachsalvo zorgde de Oekraïne. Zangeres Zlata wordt aan het begin van het lied het podium opgedragen door een heuse reus (2 meter 35). Je hoort hem stampen (staat op de muziekband) en het beeld trilt. Dit is, waarschijnlijk onbedoeld, een erg komisch gezicht. Het is net of de zangeres vlak voor het optreden onwel is geworden en een toneelknecht haar snel het podium opdraagt zodat ze alsnog haar lied kan gaan zingen. Ook lukt het de reus nog niet om zijn voetstappen gelijk met de geluidband te laten lopen. Echt zonde, want Zatla heeft al die poespas niet nodig. Het is één van de knapste vrouwen dit jaar en ook nog eens in het bezit van een prima stem. Wat voor verrassingen heeft de Oekraïne nog meer in petto? Zien we straks ook nog de sprookjesboom?

En toen was het moment daar: Anouk was aan de beurt om voor de eerste keer haar lied te repeteren. Op de cd is het koortje ingezongen door kinderen en die mogen volgens de EBU regels niet optreden. We waren dan ook heel benieuwd hoe het live zou klinken. Anouk heeft haar vaste backingvocals bij zich (Shirma Rouse, Ricardo Burgrust en Yerry Rellum) en het klonk werkelijk als een klok. De belichting is sober, wat goed bij het lied past en bij het refrein vliegen witte vogels in een rood/oranje lucht. Anouk kreeg de vraag van de regie om wat meer in de camera’s te kijken maar verder verliep het allemaal goed. Precies zoals je bij een perfectionist mag verwachten.

Vervolgens hebben we gewacht op het fotomoment. Het viel op dat het druk bleef in de persruimte, ondanks dat Nederland de laatste van de dag was.

Anouk was echt ontwapenend en je kon merken dat ze in een voor haar totaal andere wereld terecht was gekomen. Ze stond verlegen voor het leger van fotografen en het werkte zelfs wat op haar lachspieren. Daarna was er een zogenaamde "speeddate": tijd voor een korte ontmoeting waar Barry haar een paar vragen kon stellen voor het radioprogramma, en natuurlijk ging met ons op de foto. Ze was echt spontaan en nam de tijd voor iedereen. Ook hebben we even kort met Shirma, Ricardo en Yerry gesproken.

’s Avonds werd zowel de Euroclub als het Euro-fancafe geopend. We besloten om naar het fancafé te gaan, waar we een heerlijke steak hebben gegeten. DJ Louis draaide in de ene Eurovisie hit na de andere, en voor we het wisten wat het al weer tijd om te gaan slapen. Het was een mooie eerste dag!




DINSDAG 7 MEI

Vandaag moeten de landen in de tweede helft van de eerste halve finale repeteren. Montenegro mocht het spits afbijten en het land komt met het meest hedendaagse lied van dit jaar. We krijgen dubstep gecombineerd met rap en een zangeres die flink haar scheur kan opentrekken. De twee rappers verschijnen in witte ruimtepakken. Zangeres Nina wordt letterlijk vanuit de grond gelanceerd en ze draagt een outfit waar fans op een Star Trek-conventie van zouden watertanden. Het ziet er grappig uit, maar het kans is zeer groot dat dit optreden als "circusact" wordt bestempeld. En van dat imago moet het songfestival nu juist af. Maar ach, tussen een Oekraïense reus en Montenegrijnse ruimtevaarders valt het des te meer op dat Anouk geen poespas nodig heeft om te imponeren!

België was als tweede aan de beurt en Roberto klonk een stuk beter dan tijdens Belgische voorronde. Hij wordt nu omringd door twee danseressen, maar de combinatie matched niet echt. Zij dansen fel en heftig, terwijl hij met een wat zijige blik de camera's inkijkt. En smaken verschillen, want Bart vindt juist dat die blik veel goed maakt en dat Roberto een hoog knuffelgehalte heeft. Hoe dan ook, dit is geen hoogtepunt.

Wit Rusland zet een reuze grote discobal op het podium en aan het begin van het lied komt (oh, wat een verrassing!...) zangeres Alyona eruit. De zangeres mist geen noot, maar vanwege de drukke choreografie is ze teveel bezig met het tellen van de pasjes en bewegingen, en mist ze wel een stuk uitstraling. Van Bart had ze lekker in die bal mogen blijven zitten: Huppa DHL sticker erop en retour Minsk!

Na Alyona uit Wit-Rusland was Aliona uit Moldavië aan de beurt. Het prachtige "O mie" is gecomponeerd door Pasha Parfeny, die vorig jaar in Baku nog de elfde plaats behaalde. En ook hier is weer sprake van een act. De zangeres draagt een grote witte jurk waarop beelden geprojecteerd worden. Het begint in het rood en gaat over in een nachtelijke sterrenhemel waarop later bliksemflitsen verschijnen. En dan ook hier weer, na de Reus van Oekraïne, een Efteling-effect: De zangeres stijgt langzaam op, alsof haar benen een groeispurt doormaken zoals de nek van Langnek.
Tot slot komen er rood/gele lichteffecten op de jurk, waardoor het wel een beetje lijkt alsof Jeanne d'Arc op een brandstapel staat. De jurkprojectie is overigens niet nieuw op het festival: Vorig jaar zagen we dit al bij zangeres Sabina Babayeva uit Azerbeidzjan.

De Keltische kruisen verschijnen op de achtergrond bij het lied van Ierland. Zanger Ryan Dolan zou zo uit het kamp van Frans Bauer kunnen komen. Hij komt een stuk zelfverzekerder over dan bij zijn nationale finale. En het klinkt ook een stuk beter. Ook hier wordt weer flink getrommeld, nu door shirtloze mannen met grote nep-tattoos (of moeten we het gewoon bodypainting noemen?). Leuk! We hoeven er verder niet veel woorden aan vuil te maken. Het feit dat de inzendingen van Ierland en België best wel wat overeenkomsten hebben, zal betekenen dat ze in deze finale elkaar punten zullen afsnoepen en het roept al snel de vraag op: Wie van de twee gaat naar de finale?

Zangeres Despina van Cyprus had vanmorgen haar ketting om gedaan, maar was vervolgens vergeten haar jurk aan te trekken. Het leek tenminste alsof ze in haar onderjurk stond te zingen. En voor een vrouw van zekere leeftijd is dat niet echt aan te bevelen. Zoals te verwachten was zong ze het lied goed, maar het is allemaal wat te braaf en ben je het lied alweer vergeten voordat het introductiefilmpje van het volgende land voorbij is.

De zangers die deze dag op het podium repeteren hebben allemaal iets liefs. Geen overdreven macho’s maar jongens die in de bus waarschijnlijk gaan opstaan voor de eerste de beste oma die instapt. Na België en Ierland geldt dat nu voor de zanger van Litouwen. Het lied van Andrius is vrolijk en aanstekelijk. Halverwege de repetities deed hij een zonnebril op, wellicht vanwege het feit dat zijn wenkbrauwen weer een eigen show gingen opvoeren (daarover later meer...)

Servië mocht vandaag als laatste repeteren, en zij zullen de eerste halve finale dan ook afsluiten. Drie jonge meiden van Moje 3 zingen als een soort Servische K3 met (zoals collega Tom twitterde) afgekeurde Mega Mindy kleding. Hiermee zijn ze tevens grote kanshebber voor de Barbara Dex Award 2013: De fan-award voor de slechtste/lelijkste kleding van het festival. Ze voeren een soort act op, maar aangezien ze niet in het Engels zingen is daar weinig van te begrijpen. Dit één van de weinige liedjes waarvan we bijna zeker zijn dat ze de finale niet gaan halen.

Inmiddels was het bijna 19.00uur toen we de EuroClub verlieten om wat te gaan eten. We besloten om vanavond niet te gaan stappen, en gewoon lekker relaxed in het hotel te blijven. We hebben immers nog twaalf dagen te gaan....




WOENSDAG 8 MEI

Nu we alle deelnemers uit de eerste halve finale hebben gehad, beginnen vandaag de repetities voor de tweede halve finale. Om klokslag 10 uur ging Letland van start, en de jongens van PeR hebben er duidelijk zin in. Waren we net verlost van de ADHD-tweeling Jedward uit Ierland, komt nu Letland met een soortgelijk springerig duo. Duo? Ja, een duo en nee, je hoeft nog niet naar Specsavers te gaan, want ze staan er inderdaad als een groep van vier personen. Zanger Edmunds heeft het glimmende glitter Topperspak van Gordon voor een prikkie kunnen overnemen (en zichtbaar flink moeten innemen). "Here we go, here we go" is een meezing/rap combinatie en een vrolijke opening van het programma, maar het zal de oudere kijker niet aanspreken. We vermoeden dan ook dat ze hierna hun koffers kunnen pakken en weer richting Riga kunnen vertrekken.

De 38-jarige Valentina Monetta, geboren in de ministaat San Marino, mocht vorig jaar ook al haar land vertegenwoordigen. Ze zong toen "The Social Network Song" (EBU regels verboden de oorspronkelijke titel "The Facebook Song"). Het was een stupide lied waarin ze ook nog eens moest proberen om over te komen als een 16-jarige puber. De componist van dat lied, good old Ralph Siegel, heeft dit jaar echter speciaal voor haar een lied gecomponeerd (zijn 21ste Eurovisie inzending), en hierbij voelt zij zich een stuk beter. Het lied "Crisalide" wordt door veel Eurovisie-fans de hemel in geprezen. Bij hun jaarlijkse poll heeft San Marino zelfs de tweede plaats weten te bemachtigen. Eigenlijk zijn het twee liedjes. Het start als een ballade waarbij Valentina op de grond zit en één van de decorballen van Rusland lijkt te liefkozen. Na twee minuten wordt het tempo opgevoerd, gaat haar blauwe omslagdoek af om een rode jurk te onthullen, en aan het eind is het een regelrechte discostamper. We denken dat San Marino voor het eerst in de Eurovisie geschiedenis in de finale staat.

Het allereerste Cougar [zie Wikipedia] lied op het Eurovisiepodium komt uit Macedonië. Zanger Lozano is 42 jaar jonger dan zangeres Esma Redzepova, die bekendstaat als koningin van de zigeunermuziek. Deze dame telt 69 lentes en heeft inmiddels 108 singles opgenomen, twintig albums uitgebracht en in zes speelfilms meegespeeld. Ze zit in de gemeenteraad van Skopje en heeft meer dan veertig kinderen geadopteerd.... Helaas heeft Macedonië nu besloten dat Lozano zijn deel in het Engels gaat zingen waardoor het een heel stuk minder mysterieus klinkt. Als Esma opkomt klinkt het alsof ze net een zetpil verkeerd bij haar hebben ingebracht. Bart vindt het leuk, voor Barry hoeft het allemaal niet.

Azerbeidzjan doet dit jaar voor de zesde keer mee. Het land stuurt meestal middelmatige liedjes die ze vervolgens proberen op te poetsen door er acts bij te verzinnen die over-the-top zijn. En tot nu toe doen ze dat met succes: lager dan een achtste plaats zijn ze nog niet gekomen. Dit jaar is die formule niet gewijzigd. Zanger Farid studeert kunst en cultuur. Hij heeft waarschijnlijk de laatste tijd niet veel tijd aan zijn studie besteed. Op het podium staat Farid op een grote glazen box waar een man in zit die alles in zijn spiegelbeeld doet. Halverwege het lied komt er een vrouw op het podium in een rode jurk, met een sleep die net zo lang is als de hele catwalk. Velen hier vonden het allemaal fantastisch en we horen om ons heen roepen dat we volgend jaar wellicht weer in Bakoe zitten. Wij denken daar anders over, maar het gaat beslist veel punten vergaren (sowieso de stemmen van alle Turken in Europa vanwege het feit dat Turkije dit jaar zelf niet meedoet).

Kijkers die voor Party-songs gaan, komen bij Finland volledig aan hun trekken. Krista Siegfrids zingt het vrolijke "Marry me" in een Las Vegas decor. Het lijkt er even op of we naar de MTV Music Awards kijken. Het lied zou zo van Katy Perry kunnen zijn. De achtergrond danseressen zijn in eerste instantie als man verkleed (in pak en met snor). Tijdens de brug krijgt Krista een lange bruidssluier om en verschijnen de danseressen ook als vrouw in jurk. Aan het einde van het optreden blijkt Krista dan ook met een vrouw te trouwen en dit te bezegelen met een kus. Leve het homohuwelijk! Wel fijn dat dit anno 2013 kan (…de lesbische kus van taTu was in 2003 nog verboden!).

Malta stuurt dit jaar de olijke Gianluca. Met zingen alleen zal je op het eiland je boterham niet kunnen verdienen. Hij is dus ook afgestudeerd arts. Zijn lied "Tomorrow" is een vrolijk feelgood lied. Hij brengt het enthousiast en dat werkt aanstekelijk. Op de achtergrond wordt de songtekst op speelse wijze geprojecteerd. Aan het einde van het lied zit hij, samen met zijn begeleidingsgroep, op een houten bankje. Kortom, vrolijk de finale in.

Bulgarije doet dit jaar voor de negende keer mee en ze hebben maar één keer de finale gehaald. Dat was in 2007 met het trommelende duo Elitsa & Stoyan, die een mooie vijfde plaats behaalden. Uit wanhoop heeft de Bulgaarse omroep het duo gevraagd om opnieuw deel te nemen. De afgestudeerde percussionisten hebben dus maar weer hun trommels afgestoft. Het lied "Samo Shampioni" was overigens niet het lied dat in eerste instantie naar Malmö zou gaan. "Samo Shampioni" was de favoriet van Elitsa & Stoyan zelf, maar het was "Kismet" dat de nationale finale won. Dit eigenlijk tot ongenoegen van het duo. Enige tijd later meldde de omroep dat er geen overeenkomst bereikt kon worden met één van de auteurs van "Kismet" en dat het daarom werd teruggetrokken. Vandaar dat de nummer twee van de finale, "Samo Shampioni" alsnóg de Bulgaarse inzending werd. Allemaal wel heel toevallig dus....
Wat kan men nu verwachten? Een overdosis getrommel aangevuld met nasale zang. Om dit Champignonlied te waarderen zou je zelf flink aan de paddo’s moeten gaan!

IJsland stuurt een 23-jarige Viking, Eyþór Ingi Gunnlaugsson, die er, vanwege zijn lange haar, ruim tien jaar ouder uitziet. Dat lange haar was waarschijnlijk een pre voor het zingen in musicals: Hij had rollen in Jesus Christ Superstar en (hoe toepasselijk) Hair. Mannen met lang haar doen het niet goed op het songfestival. Of ze moeten er een masker bij opzetten (Lordi 2006) en dat gaat hij waarschijnlijk niet doen. Het decor is een idyllisch IJslandse tafereeltje: een vissershaven met in de verte een vuurtoren. Het lied is een wat saaie ballade waar de vereiste lange uithaal in verwerkt is. En die uithaal is erg lang. Net zo lang als zijn haar...

Nadat we Eyþór op foto hadden vastgelegd zijn we de stad in gelopen waar we lekker gegeten hebben bij T.G.I.Friday. Daarna gingen we naar het Eurofan Café waar Dina uit Cyprus te gast was in de dagelijkse Songfestivaltalkshow. Host Rick Jacobs van 12points.tv was weer erg grappig en had aan Despina een gevatte gesprekspartner. Tot slot gingen we nog naar de EuroClub waar het gezellig druk was. Konstantin was de DJ van dienst en zorgde er weer dat iedereen kon dansen op de vele ESC hits. Rond half twee gingen we terug naar het hotel.




DONDERDAG 9 MEI

Vandaag moesten de laatste negen landen uit de tweede halve finale repeteren. Om 9.00uur waren we al in de provisorische persruimte om een aantal minitafels te claimen voor onze laptops.

Dit jaar hebben een aantal landen zich trouwens teruggetrokken vanwege de financiële crisis: Bosnië & Herzegovina, Portugal en Slowakije. Verrassend is het daarom dat Griekenland er wél bij is, maar dat is dankzij private donaties.

De Grieken komen nu een keer met iets anders dan wat ze de laatste jaren gestuurd hebben. De groep Kosa Mostra is een bekende ska-band en voor deze inzending ("Alcohol is free") hebben ze Opa Snor, Agathon Lakovidis, als gastzanger ingeschakeld. Dit resulteert in een lied waar ska gecombineerd wordt met folklore waarop men flink kan pogoën. Wij vinden de coupletten leuk, maar het refrein helaas zwak. Ilias Kozas, de zanger van de band, is een echte Griekse Adonis: leuk om naar te kijken en dat maakt dan weer veel goed!

Israel stuurt de 21-jarige zangeres Moran Mazor. Ze toont grote gelijkenis met Catherine Keijl, voornamelijk door de flinke bril die ze draagt (we hebben nog niet kunnen checken of het misschien een Google-bril is). De bril is overigens nog niet eens de échte blikvanger. Die rol is weggelegd voor haar jurk... Hoe hebben ze haar hierin kunnen persen??? Haar decolleté loopt trouwens tot aan haar baarmoeder en de kans op een nippelgate is dus aanwezig. Moran zingt de Hebreeuwse ballade "Rak Bishvilo". Een mooi lied, maar alleen op het eind wil ze wat teveel laten zien dat ze de toonladders op en af kan....

Armenië was er vorig jaar niet bij en ze hadden dit jaar net zo goed ook thuis kunnen blijven. Althans met dit lied. Het nummer “Lonely planet” is geschreven door Tony Lommi en dat is de gitarist van Black Sabbath. We vermoeden dat dit ook de enige reden is waarom dit lied is gekozen als inzending. Het is saai en voorspelbaar. Waarschijnlijk goed bedoeld, maar dat was het Koningslied ook…. Dit is het ultieme moment tijdens de tweede halve finale om de koffiekopjes op te ruimen en wat drinken in te schenken.

Wel op tijd terug zijn, want hierna komt wél een leuk lied. In Nederland hebben we net (koning) Alex welkom geheten. In Hongarije hebben ze gekozen voor ByeAlex. De ietwat autistische zanger durft niet in de camera te kijken. Gelukkig wordt hij gered door de vrolijke achtergrondprojecties. Tekeningen in allerlei felle kleuren die uit zijn videoclip komen. Spoiler Alert! Het lied heet "Kedvesem", maar wij horen de zanger steeds "als in kersenjam" zingen.

Na een korte pauze gingen we verder met Noorwegen. Oslo organiseerde het festival in 2010 en het zou zo maar eens kunnen dat ze de draaiboeken weer uit de kast kunnen trekken voor de editie van 2014. “Feed you my love” is eigentijds en gedurfd zonder Eurovisieclichés. Bovendien wordt het prachtig in beeld gebracht: Zangeres Margaret draagt een nauwsluitende witte jurk met grote split, in een mooi wit/blauw decor. Het geheel heeft veel weg van de voor haar succesvol verlopen Noorse voorrronde. Barry vindt vooral het begin van het lied irritant, Bart vindt het hypnotiserend.

En we blijven nog even in de wat hardere eurovisie liedjes met de inzending van Albanië. Het land verraste vorige jaar met het bijzondere "Suus" en eindigde toen op de vijfde plaats. "Identitet" van Adrian & Bledar valt in de categorie bombastische ethno-pop. Helaas wil het oog ook wat en daar gaat het goed mis. Bledar (de oudere van de twee) is werkelijk waar niet om aan te zien en dat zal punten gaan kosten....

De laatste jaren zijn liedjes geschreven door Zweedse componisten populair in diverse landen. Zo is ook het lied voor Georgië geschreven door een Zweed. En hij is niet de minste: Thomas G:son, de man die het winnende lied van vorig jaar ("Euphoria") heeft geschreven. Hij was ook verantwoordelijk voor de Spaanse bijdrage van vorig jaar. Dat was een powerballade die ook de top 10 wist te halen. En het Georgische “Waterfall” is toch een beetje een bleke kopie van dit Spaanse lied. Sophie & Nodi zingen het technisch erg goed, maar het wordt toch een beetje een "Ik rek mijn noten langer dan jij ze rekt"-wedstrijd. Ook is er niet echt sprake van chemie tussen die twee. Het is allemaal te ingestudeerd en er staan eigenlijk twee individuen in plaats van een duo. Veel geblaat en weinig wol.

In Zwitserland heeft het Leger des Heils de nationale finale gewonnen. Vanwege de regels van de EBU moest de groepsnaam echter gewijzigd worden en mocht de groep niet in de officiële uniformen optreden. Nu heten ze Takasa (The Artists Know As Salvation Army) en ze zingen "You & me". Het lied heeft een aanstekelijk oorwurm refrein, maar het wordt allemaal erg statisch gebracht. Wel weer een primeurtje: één van de groepsleden is maar liefst 95 jaar oud en daarmee de oudste artiest ooit op het Eurovisiepodium.

Het laatste lied van de Halve Finales komt uit Roemenië en daar wordt nog even flink uitgepakt. Zanger Cezar is oorspronkelijk opera-zanger en hij heeft in heel Europa opgetreden. De uitvoering van zijn lied "It's my life" is helemaal over-the-top. Cezar draagt een glitterpak waar Gerard Joling nog jaloers op zou zijn. De jas is flink open en op zijn weelderige borsthaar hangt een glimmend kruis waar het hart van Swarovksi-fans harder van zou gaan kloppen. Om hem heen ligt een groot rood zeil en daaronder vandaar komen twee dansers en een danseres (remember Linda Wagenmakers?). Waarschijnlijk hebben ze het liftje van Moldavië geleend want ook Cezar gaat de hoogte in. En niet alleen fysiek. Zijn stem ook en dat zal nog de meeste lachsalvo’s opleveren in de huiskamers. Dit is zó ontzettend slecht. Dit moet echt stranden in deze semifinale.

Het eerste feestje van dit jaar werd georganiseerd door San Marino. Zij hadden een deel van het Slagthus afgehuurd en er waren 250 man uitgenodigd door Ralph Siegel. We werden getrakteerd op heel lekker Zweeds eten en zangeres Valentina Monetta gaf een miniconcert. Ze toonde aan dat ze een professionele zangeres is met veel podiumervaring. Ze verraste het publiek met een jazz versie van “The Social Networksong”, haar inzending van verleden jaar. Barry haalde herinneringen op met mevrouw Siegel en de Nederlandse ploeg werd gezellig aangevuld met de vriendengroep van Michiel (EditieNL). De jaarlijkse reüniegroep was nu weer compleet.

Na het feest konden we doorlopen naar de zaal ernaast, waar onze DJ Louis draaide en zo de dansvloer vulde. Voor we het wisten was het al weer twee uur...




VRIJDAG 10 MEI

Vandaag mochten we voor het eerst de Malmö Arena van binnen bekijken. Wat direct opvalt, is dat het een kleine, compacte hal is. Het podium is vanuit elke hoek goed zichtbaar. Voor het eerst in de geschiedenis zijn er staanplaatsen voor het podium. We zijn benieuwd wat dat voor effect zal gaan geven tijdens de uitzending. De persruimte is gigantisch groot en in de ochtend bleken er wat problemen te zijn met de internetverbinding, die helemaal wegviel. (Het blijkt ook dé manier om een grote groep journalisten toch nog enigszins nerveus te krijgen...)

Deze dag stond geheel in het teken van de tweede repetitieronde van de landen uit de eerste halve finale. Ook dat is nieuw in het voorbereidingsschema: Alle zestien liedjes op één dag. Een lange zit dus...

Naar aanleiding van deze repetities zullen wij aangeven hoeveel kans wij denken dat een lied heeft om zich te kwalificeren voor de finale. Dat doen we met 1 tot 5 sterren in een kwalificatie-kansmeter (1 ster = geen enkele kans op finale, 5 sterren = zeker finale)

Let op: deze kwalificatie-kansmeter niet verwarren met onze eigen smaak! Die is binnenkort terug te lezen in onze “Hot or Not?”-lijst!

Slovenië mocht als eerste repeteren (had van plek gewisseld met Oostenrijk). Hannah kwam zelfverzekerder over dan haar tijdens haar eerste repetitie ronde en vocaal klonk het sterker. Ze deed het zeker niet slecht maar er zijn waarschijnlijk tien sterkere liedjes.
Kwalificatiekans Slovenië: *

Estland ziet er prachtig uit op tv. Birgit draagt weer haar sneeuwwitte positiejurk. Toch is het wel een beetje volksverlakkerij want in deze jurk lijkt ze op het punt te staan om te bevallen. We zagen haar echter later lopen in gewone kleding en toen was er nog niet veel van haar zwangerschap te zien.
Kwalificatiekans Estland: ****

Oostenrijk oefende als derde maar is straks tijdens de halve finale als eerste aan de beurt. En dat is ook hun grootste probleem. Het lied is best leuk en Natalia zingt het goed, maar ze heeft de pech dat er vijftien liedjes na haar komen waardoor de kans groot is dat ze dit lied niet meer zullen herinneren.
Kwalificatiekans Oostenrijk: **

Over Kroatie valt niet veel te vertellen. De mannen zingen goed. Het plaatje blijft statisch en niet echt aantrekkelijk om naar te kijken. Als ze doorgaan zal dat voornamelijk komen dankzij jury stemmen.
Kwalificatiekans Kroatië: ***

Het lied uit Denemarken stond weer als een huis. Op het eind worden er gouden snippers in het publiek gespoten en er valt een vuurwerkwaterval achter op het podium. Kortom alles wordt uit de kast getrokken om de favorietenrol ook daadwerkelijk om te zetten in harde punten.
Kwalificatiekans Denemarken: *****

Rusland laat oude tijden herleven. Het is alsof je naar oude beelden van Anne-Marie David (1973) aan het bekijken bent of, zodra het achtergrondkoor erbij komt staan, een oude Israëlische bijdrage uit de jaren '80. Als wij dit zo zouden inzenden zou het geen punt krijgen, maar omdat het Rusland is gaat het door naar de finale...
Kwalificatiekans Rusland: *****

De artiesten van de Oekraïne hadden zich dit keer mooi aangekleed. Voor de reus Igor zijn er heel wat elanden afgeschoten en wat fazanten neergeknald om hem een Ruslana-achtige outfit aan te meten. Zlata draagt een nauwsluitende glitterjurk in diverse kleuren. In de Arena viel nu op dat er toch wel veel en lang geschreeuwd wordt. Zet de tv niet te hard want de kans is groot dat er buiten wat autoalarmen af zullen gaan. Wij zijn naar de persconferentie geweest, want we wilden wel heel graag met Igor op de foto. En ondanks de drukte is het ons gelukt!
Kwalificatiekans Oekraïne: *****

En toen mocht Anouk haar tweede repetitiesessie doorlopen. Het klonk allemaal weer als een klok. In de zaal kwam het wat saai over, maar de mensen die het op beeld in het perscentrum hadden gezien gaven aan dat het er perfect uit zag. Op de persconferentie was Anouk ook ontwapenend. Op de vraag hoe ze zich gisteren had voorbereid gaf ze aan dat ze op haar hotelkamer dvdtjes had gekeken. Ook vertelde ze dat toen ze “Lost” schreef, ze ook nog had overwogen of dat iets voor het songfestival was (……wat zou dat een super-inzending geweest zijn!)
Kwalificatiekans Nederland: ****

Montenegro hebben we alleen op het beeld in het perscentrum kunnen zien en dat zag er precies zo uit als afgelopen dinsdag. Nog steeds de astronautenkostuums.... tja... Maar ze hebben wel de stemmen uit de Balkan al in de pocket.
Kwalificatiekans Montenegro: ***

Litouwen hebben we vandaag geheel moeten missen. De twintig minuten dat de repetitie duurde zaten wij bij de persconferenties van Oekraïne en Nederland. We hoorden dat er t.o.v. dinsdag geen wijzigingen waren bij de uitvoering. De kwalificatiekans is dan ook gebaseerd op die repetitie.
Kwalificatiekans Litouwen: *

Wit-Rusland heeft nog flink geoefend en de act ziet er al weer strakker uit dan drie dagen geleden. Ook de aankleding ziet er mooi uit. Zeker het blauw/zilverjurkje dat Alyona draagt. Ondertussen deelt het land in het perscentrum tassen vol snoepgoed uit. Van zomerfruit, kauwgomballen tot de bekende dozen met chocolade.
Kwalificatiekans Wit-Rusland: ****

Moldavië had geen wijzigingen sinds de vorige repetitie. En hoewel het lied dat helemaal niet nodig heeft, gaat de act helaas toch wat over-the-top. Mocht het de finale niet halen, dan komt het volgens ons daardoor. Blijkbaar was de delegatie niet tevreden over hoe de repetitie verliep, want de geplande persconferentie werd afgelast.
Kwalificatiekans Moldavië: ***

Bij Ierland verliep het ook allemaal prima. Ryan zong goed en hij kwam zelfverzekerd over (iets waar hij volgens eigen zeggen hard aan heeft gewerkt de laatste maanden). De Ieren mogen waarschijnlijk ook op de zaterdag er flink op los trommelen.
Kwalificatiekans Ierland: ****

De zangeres van Cyprus staat nog steeds in haar Hunkemöller jurk, maar we vergeven het haar, want ze zingt het prachtig. Jammer dat zo’n kwaliteitsinzending het hoogstwaarschijnlijk zal afleggen tegen de pulp uit landen als Rusland.
Kwalificatiekans Cyprus: *

Roberto Belarossa uit België was niet alle keren even sterk vanmiddag. Dit is denken wij dan ook één van de moeilijk in te schatten liedjes met betrekking tot kwalificatie kansen. Waar gaan de jonge meisjes voor sms-en? Voor de Belg met de reebruine ogen of voor de Ierse Ryan?
Kwalificatiekans België: **

Servië was de laatste vandaag. De drie meiden hebben niet alleen weer die vreselijke kleding aan. Ze zijn daarbij ook nog eens met felle make-up opgemaakt alsof het speelgoedpoppen zijn. We zijn niet enthousiast over dit lied en ook hier geldt: mocht het doorgaan naar de finale dan is het echt dankzij de balkanburen.
Kwalificatiekans Servië: ***

En na twaalf uur Malmö Arena waren we weer terug in het hotel. Door het zeer drukke schema kwam er van goed en regelmatig eten niet veel terecht. En dus besloten we, aan het eind van deze dag, om onszelf te verwennen met een lekker menuutje bij de grote gele M....




ZATERDAG 11 MEI

Vandaag beleefden we de langste repetitiedag van deze twee weken. Alle zeventien landen van de tweede Halve Finale passeerden de revue.

Letland heeft dezelfde glitterpakjes aan en de act is bijna helemaal hetzelfde. Alleen gooit zanger Edmunds zich vlak voor het eind van het lied in het publiek. Een heuse stagedive. Ja, dat kan nu er voor het eerst staand publiek voor het podium hebben.
Kwalificatiekansen Letland: *

San Marino hierna had wat problemen met de tekst. Pas de derde keer had Valentina weer een perfecte repetitie. Ze heeft een andere, lichtere omslagdoek om. Verder was er aan de acts niets gewijzigd.
Kwalificatiekansen San Marino: ****

Macedonië heeft gelukkig geluisterd naar de kritiek die er kwam, toen ze besloten hadden een deel van het lied in het Engels te gaan zingen. Nu zijn ze weer terug gegaan naar de eigen taal. Het duo had ook de kleding aangetrokken die ze tijdens de halve finale gaan dragen. Lozano heeft zijn rode broek verwisseld voor een zwarte en Esma heeft nu een lange rode creatie aan, afgezet met Swarovski kristallen.
Kwalificatiekans Macedonie: ****

De gelikte show van Azerbeidzjan stond weer als een huis. Je ziet gewoon dat hier heel wat tijd ingestoken is en elke beweging vooraf tot in detail geregisseerd is. Dit gaat ten koste van de spontaniteit, maar het zal geheid een top 5 notering tot gevolg hebben.
Kwalificatiekans Azerbeidzjan: *****

Finland had een perfecte doorloop tijdens alle keren dat Krista en haar meiden het lied zongen. Weinig op- of aanmerkingen hierover.
Kwalificatiekansen Finland: ***

Ook Malta had geen wijzigingen doorgevoerd in hun optreden, dat er ook al de eerste keren perfect uitzag. Op het toneel proberen ze de zomerse sfeer van hun videoclip na te bootsen en dat lukt aardig. Tijdens de persconferentie werd een stripverhaal uitgedeeld waarin het verhaal van de videoclip nog eens werd naverteld. Op de voorpagina is het bankje afgebeeld dat een soort herkenningsteken van het lied is geworden.
Kwalificatiekansen Malta: *****

Jammer dat er na zo’n vrolijk lied meteen weer een migraine-lied komt. De Bulgaren kunnen trommelen wat ze willen, het kan ons niet bekoren en waarschijnlijk het merendeel van Europa ook niet.
Kwalificatiekansen Bulgarije: *

IJsland hebben we niet in de zaal gezien, alleen gedeeltelijk op scherm. Wat opviel was dat de zanger bij de eerste doorgang een zwart colbert droeg en later met een witte. Waarschijnlijk is hij er zelf nog niet uit wat het gaat worden.
Kwalificatiekansen IJsland: **

De Grieken hebben hun Schotse kilts thuis gelaten. Ze hebben nu gekozen voor meer sportieve rokjes: zwart met witte biezen. In de zaal klinkt het aanstekelijker dan thuis op cd. Maar omdat het Griekenland is gaat het sowieso door naar de finale, al zongen ze Dikkertje Dap.
Kwalificatiekansen Griekenland: *****

Aan het optreden van Israel was niets gewijzigd. Waarschijnlijk durft niemand in hun delegatie aan zangeres Moran te vertellen dat de jurk die ze draagt alles behalve flatteus staat. Toch is deze halve finale wat zwakker dan de eerste en maakt ze toch een redelijke kans om te kwalificeren.
Kwalificatiekansen Israel: ****

Armenië. Daar willen we geen woord verder meer aan vuil maken. Vuurwerk en een mooie achtergrond kunnen dit lied ook niet meer redden. Normaliter kwalificeert Armenië zich redelijk gemakkelijk, maar in 2011 hebben ze het niet gehaald. Dus er is een kans dat ze nu ook de boot gaan missen.
Kwalificatiekansen Armenie: **

Hongarije had niets gewijzigd in hun repetitie. De zanger van ByeAlex heeft nog steeds een gebreid mutsje op, en kijk wat apathisch in het rond (en bijna niet in de camera). Het lied moet het echt hebben van de geanimeerde achtergrond. Die maken het geheel kleurig en vrolijk. Wij vinden het allebei een leuke inzending, maar wel een die je echt vaker moet horen om het te gaan waarderen.
Kwalificatiekansen Hongarije: ***

Van Noorwegen zijn we gewend dat hun optreden altijd thuis al tot in den treuren geoefend is. Als ze op het festivalpodium verschijnen klopt alles al. Kleding, pasjes en hoe er in de camera gekeken moet worden. Naast de soundcheck zijn het daarom vooral de belichting en decor wat getest moeten worden. Margaret deed het weer voortreffelijk en ze blijft een reuze kanshebber!
Kwalificatiekansen Noorwegen: *****

Albanië is, samen met Armenië, een beetje een buitenbeentje op dit festival. Het meer rockachtige genre scoort normaliter niet zo goed. Bij de repetitie bleek nu dat er nog een poging wordt gedaan om er iets van show in te voeren. Tijdens de instrumentale brug komt er vuurwerk uit de gitaar. Het zal niet baten...
Kwalificatiekansen Albanië: *

Sophie & Nodi uit Georgië zijn vocaal nog steeds toppers. Maar toch blijft de chemie tussen beiden ontbreken. De rookgeisers en het vuurwerkgordijn maken het clichéplaatje in deze bijdrage compleet.
Kwalificatiekansen Georgië: *****

Takasa uit Zwitserland weet met de alleroudste deelnemer (de 95-jarige Emil) en als Leger des Heils band de aandacht op zich te vestigen. Op het podium is het echter maar een statisch geheel, ondanks het lekkere refrein.
Kwalificatiekansen Zwitserland: *

Cezar uit Roemenië is ook een veelbesproken deelnemer deze week. Maar helaas voor hem gaat dat met veel gelach en gegniffel gepaard. Wat er op het podium gebeurt is echt too much.... Het is zo erg dat we bij de vorige repetitie niet eens in de gaten hadden dat er tijdens het lied een wisseltruc plaatsvind met twee danseressen. En schreven we een paar dagen geleden nog over zijn weelderige borsthaar, vandaag bleek het allemaal weggeschoren te zijn, en glimt z'n borst nu net zo hard als het kruis dat hij draagt. Oost-Europa houdt van kitsch dus uit die hoek zullen wel punten komen.
Kwalificatiekansen Roemenë: ***

We sloten de dag af met een feestje van Wit-Rusland in de Euroclub. Ook hier werden we weer verwend met lekker eten en drinken. Er waren heel veel deelnemers van de andere landen op komen dagen, die op het podium hun inzending ten gehore brachten. Zo zong Birgit uit Estland haar lied in het Russisch en zagen we verder o.a. Oostenrijk, Macedonië, Azerbeidzjan, Montenegro, Ierland, Moldavië, Servië, Letland en natuurlijk ook gastvrouw, Alyona. Zij zelf had iets van een voorgeprogrammeerde robot. Ze herkende bijvoorbeeld Barry en de jongens van Songfestivalweblog niet, terwijl zij haar in Amsterdam hebben gesproken en begeleid.




ZONDAG 12 MEI

Vandaag mochten "De Grote Vijf" en gastland Zweden voor de eerste keer de Arena betreden. Van Zweden weten we dat zij als zestiende moeten optreden in de finale op zaterdagavond. Drie van "De Grote Vijf" komen in de eerste helft van het programma en de andere twee in de tweede helft. De definitieve volgorde wordt weer door de SVT voorgesteld en die moet vervolgens door de EBU goedgekeurd worden. Vrijdagmorgen zullen we pas de definitieve startvolgorde van alle liedjes weten.

De ochtend begon met een persconferentie waarin de presentatrice van het festival, Petra Mede, werd voorgesteld aan de pers. Daarin meldde ze o.a. dat haar jurken speciaal voor haar ontworpen zijn door niemand minder dan Jean-Paul Gaultier.

Spanje was vandaag als eerste aan de beurt. Zij sturen het trio ESDM (afkorting voor El Sueño de Morfeo). Het lied start rustig als een Spaanse siësta. Het komt langzaam op gang en heeft niet echt een pakkend refrein. Daarom blijft het ook niet hangen en verwachten we geen hoge notering. De stem van de zangeres is wat iel en het geluid doet wat denken aan dat andere Spaanse trio Mecano (bekend van hun hit "Hijo de la luna"). Qua kleding leek het of zangeres Raquel net van het strand kwam: Een luchtig geel jurkje en sandalen.

Frankrijk stuurt een echte rockbitch naar Malmo: Amandine Bourgeois. In 2008 won zij de Franse versie van Idols ("La nouvelle star") en haar debut album behaalde goud. Vorig jaar verscheen een cd die is opgenomen in de Abbey Road Studio’s met het team dat samen heeft gewerkt met Amy Whinehouse. Het lied dat ze zingt is er eentje met ballen. Het beste te omschrijven als bluesrock. Veel Nederlanders zullen zo’n soort lied van onze eigen Anouk verwacht hebben. Het lied, "L’enfer et moi" (De hel & ik), komt ietwat aggressief over, passend bij de tekst over passionele liefde. Op de achtergronden worden de vlammen van het hellevuur geprojecteerd. Zou ze soms “50 tinten grijs” gelezen hebben?

Duitsland stuurt de groep Cascada, die al een paar Europese hits op hun naam hebben staan (o.a. "Evacuate the dancefloor"). Door sommigen wordt dit Eurodance lied een zwakke kopie genoemd van het winnende lied van vorig jaar, “Euphoria”. Dit is echter niet helemaal terecht, want de groep maakte dit soort muziek al vóór Zweden er vorig jaar mee won. Zangeres Natalia staat op een doorzichtige verhoging met een trapje ervoor en blijft daar 2/3 van het lied wat statisch op staan. Ze draagt een champagnekleurige jurk, die volop met glimmende steentjes is versierd. Van voren kort en achteren lang. Dat is wel zo handig want andersom was het moeilijker de trap afkomen. De Duitsers hier dromen al van Hamburg 2014 maar ze mogen blij zijn als het lied de nummer 1 in de Kids Top 20 haalt.

We hoeven niet bang te zijn dat we volgend jaar weer naar Zweden gaan. De 22-jarige Robin Stjernberg werd in 2011 tweede in de Zweedse Idols. Grappig genoeg won hij nu ook niet meteen een Zweedse voorronde van het Melodifestivalen, maar wist hij via de “andra chansen” (herkansingsronde) alsnog een plaats in de finale te bemachtigen, om daar alsnog te winnen. Het lied “You” klinkt op cd best aardig maar live op het podium blijft er niet veel van over. Er wordt vooral met een doorgeslagen enthousiasme om Robin heen gedanst en het “geyou-ou-ou-ou-ou” klinkt niet altijd even zuiver. De kleding is.... apart. Het lijkt of het zo van de tekentafel, waarop het patroon nog uitgeknipt moest worden, is weggerukt en overhaast is aangetrokken.

Na het debacle met de 76-jarige wereldster Engelbert Humperdinck in Baku, vond men in het Verenigd Koninkrijk dat het tijd was voor een verjongingskuur. Vandaar dit jaar een piepjonge, bijna 62-jarige, Bonnie Tyler. De zangeres die in de jaren 70 en 80 grote hits scoorde met liedjes als "It's a heartache" en "Total eclipse of the heart", probeert haar carrière een nieuwe boost te geven met haar optreden in Malmö. "Believe in me" is het best te omschrijven als een softpop/rocknummer. Tijdens haar eerste repetitie viel het ons op dat haar stem live nóg rauwer/heser is dan op de cd-versie. Het heeft wel wat charmants. Toch zou je bij het zien van haar bewegingen op het podium bijna denken dat ze haar houdbaarheidsdatum al heeft overschreden. Halverwege het lied maakt ook Bonnie gebruik van de catwalk, om uiteindelijk op het satelliet-podium te eindigen dat daarna omhoog gaat. Het opstijgen vanaf het podium lijkt dus een nieuwe trend te worden op het festival, want we hadden ook al Moldavië, Roemenië en Montenegro die in meer of mindere mate omhoog schoten. We gunnen Bonnie een grootse comeback, maar verwachten geen top 10 notering.

Italië sloot deze korte repetitiedag af. Marco Mengoni won een paar maanden geleden het prestigeuze San Remo Festival met "L'essenziale". En met datzelfde lied doet hij nu meer in Malmö. Voor Barry is dit het mooiste lied van het festival. Vocaal verliep deze repetitie uitstekend. Maar net als Anouk heeft Marco moeite om in de camera te kijken. De Italiaanse zanger heeft sinds kort een baardje en ziet er, met z'n hoedje op en z'n leren jasje aan, nog steeds appetijtelijk uit. Maar of dit de finale-kleding al is zullen we moeten afwachten.

Na de repetities volgden korte Meet&Greets in de persconferentiezaal. In tegenstelling tot eerder deze week in de EuroClub, verliepen deze in de Arena nogal chaotisch. Italië had aangegeven geen persconferentie te geven omdat Marco zich niet zo lekker voelde. En dat was voor ons maar goed ook, want al tijdens zijn repetities moesten wij de Arena verlaten, omdat de TROS om 15.00 uur een welkomstborrel voor de Nederlandse pers had georganiseerd in Gamla Brogatan, een leuk, knus restaurantje in het centrum van Malmö. En omdat Anouk geen partygirl is, was ze hier natuurlijk ook niet bij. Met goed verzorgde hapjes en drankjes was het een gezellig samenzijn. Hier kregen we het "Breaking News" te horen dat Anouk tijdens een partijtje bowlen een beenblessure had opgelopen, en daardoor niet in de gelegenheid zou zijn om vanavond op de rode loper te verschijnen. Tja... je moet tóch een smoes bedenken om niet naar de Welkomstreceptie te hoeven gaan. Het zou ons niet verbazen dat Anouk vanavond gewoon gezellig op de bank ligt en dvdtjes kijkt.

De officiële openingsceremonie van het festival was dit jaar iets anders dan andere jaren. Na de inmiddels bekende Rode Loper scene werden de deelnemers en delegaties ontvangen in de Malmö Opera. Binnen in de Opera mocht de pers niet aanwezig zijn. Alles was wel op een groot scherm in de EuroClub te volgen. De pers had in de Club ook een eigen buffet met heerlijke gerechten. Het grote openingsfeest begon om 22.00 uur in de EuroClub en vele deelnemers kwamen na de korte ceremonie in de Opera dan ook weer naar de Club om mee te feesten. Onder de feestvierders ook twee oud-songfestivalwinnaars: Linda Martin (1992) en de Bobbysocks (1985). Voor ons dus weer een leuke fotomomentjes aan het eind van de dag.




MAANDAG 13 MEI

Vandaag was het voor ons een rustdag. Voor de deelnemers begon echter het serieuze werk: de Generale Repetities, of zoals ze het hier noemen: de Dress Rehearsals. De hele show wordt dan precies zo gedaan zoals de tv-uitzending. Voor het produktieteam is het natuurlijk reuze spannend, want voor het eerst komen alle liedjes achterelkaar, en moeten de veranderingen op het podium tussen elk lied ook binnen 30 seconden gebeuren. Ook zagen we nu voor het eerst presentatrice Petra Mede in aktie. We zijn blij dat de Zweedse omroep SVT ervoor heeft gekozen om het festival weer door één persoon te laten presenteren. Nu hoeven we tenminste niet meer te luisteren naar slechte flauwe grappen van de duo's en trio's die we zo vaak langs zagen komen. Het past ook in de opzet van SVT om dit jaar alles weer wat kleiner te houden.

De eerste Dress Rehearsal verliep goed. Er waren bij de zestien liedjes geen opvallende wijzigingen. 's Avonds om 21.00uur begon de tweede Dress Rehearsal. Een heel erg belangrijke, want nu keken ook de vakjury's in alle landen mee, en op basis van dit optreden worden dan de punten gegeven voor morgenavond. Ook was dit de eerste keer dat het publiek aanwezig kon zijn. En dat het festival in Zweden populair is bleek wel uit het feit dat de Arena uitverkocht was. Wij mochten in de Fanzone staan, en konden daarom ons eigen plekje uitzoeken. Omdat we wisten dat Anouk haar lied vanaf het satelliet-podium zingt besloten we daar te gaan staan en niet bij het hoofdpodium. De Fanzone was overigens de enige plek in de Arena die niet helemaal gevuld was. Vele kaarthouders komen pas morgen aan, en sommigen zelfs pas bij de finale.

En hoewel het een repetitie is, voelden wij ook de spanning toen Anouk het podium betrad. Ze leek zelf ook enigszins zenuwachtig en natuurlijk zeer geconcentreerd. Logisch, want deze repetitie bepaald al 50% van de uitslag. Vocaal ging het allemaal prima, maar technisch ging er nog wel wat fout: twee keer viel de schijnwerper die haar belicht uit, waardoor ze kort in het donker stond. Na afloop was er veel applaus in de zaal en toen Anouk ons zag juichen, kwam haar verlegen lachje weer tevoorschijn. Ook de reacties om ons heen waren alleen maar positief.

Niet alles ging goed tijdens deze belangrijke Dress Rehearsal. Tijdens het optreden van de Belgische Roberto ging er technisch iets mis. Het was ons ook al opgevallen dat hij zijn monitor-oortje uitdeed toen hij zong. Nadat alle liedjes geweest waren vertelde presentatrice Petra dan ook dat, geheel volgens de officiële regels, België nógmaals mocht optreden. Roberto was nu extra gespannen, en na het lied zag je ook hoe emotioneel hij werd.

Toen de Dress Rehearsal was afgelopen verlieten we de Arena en gingen we richting het EuroFanCafé waar om middernacht The Biggest ESC Quiz Ever werd gehouden. Iedereen in het grote café kon via hun smartphone meedoen. Na elke vraag verschenen vier antwoorden op je mobieltje en ging het er niet alleen om wie het juiste antwoord gaf, maar ook wie het snelste drukte. De resultaten waren op een groot scherm in de zaal te volgen. Ook waren er diverse optredens. De zangers van Albanië zongen niet alleen live, maar hadden ook hun muzikanten meegenomen, dus dat gaf wat extra's. Ook Glenn Vela, de Maltese deelnemer uit 2011, zong behalve zijn "One life" ook nog het Italiaanse "Insieme", het winnende lied uit 1990. Hoogtepunten waren echter de oud-winnaars Linda Martin en The Bobbysocks.

Linda kwam op in een lange glitterjurk, maar aan haar manier van lopen leek het soms of ze dacht dat ze haar zondagmiddagjoggingbroek aan had. Jammer... maar gracieus is anders. Haar optreden was verder een heerlijke traktatie voor elke Songfestivalliefhebber. Behalve haar inzending van 1984 ("Terminal 3" waarmee ze tweede werd), zong ze o.a. ook nog de Engelse inzending van 1996 "Oh Ah... Just a little bit" van Gina G. en ze sloot haar optreden natuurlijk af met haar winnende lied uit 1992 "Why me?". Dat festival werd trouwens ook in Malmö gehouden. Het was inmiddels 2.00 uur 's nachts geweest toen The Bobbysocks het podium betraden om de avond af te sluiten. Elizabeth en Hanne weten nog steeds hoe ze een feestje moeten bouwen. Elizabeth zong ook nog haar Songfestivalliedjes uit 1982 ("Dag efter dag" voor Zweden) en 1996 ("I evighet" voor Noorwegen). Met "La det swinge"/"Let it swing" kwam er een eind aan deze gezellige avond en gingen we op weg naar het hotel. Aangezien de treinen niet meer reden, werd het een wandeling van een half uur. Onderweg zijn we nog wel gestopt bij McDonald's, die hier 24 uur per dag geopend is, voor een nachtelijke hamburger en tegen 4.00 uur lagen we uiteindelijk in bed.




DINSDAG 14 MEI

Tijdens de Nederlandse persborrel hadden wij te horen gekregen dat Bonnie Tyler op bezoek zou komen bij het radioprogramma “De Gouden Uren”. Het leek ons leuk om daarbij aanwezig te zijn. We kregen echter te horen dat het helaas dit jaar niet mogelijk was, aangezien de radio-studio in een hotelkamer gesitueerd was en daardoor te krap om veel mensen te ontvangen. Toch leek het ons erg leuk om Bonnie even te ontmoeten en daarom hebben we haar in de hotellobby opgewacht. Toen ze binnenkwam hebben we kort met haar gebabbeld en een paar mooie foto's gemaakt. Ze vroeg ons om toch vooral op haar te stemmen: "Please vote for me, because you can't vote for your own country!". Bonnie vond het leuk dat Nederland dit jaar ook een "Rock Chick" stuurt.

We wilden vandaag vroeg naar de Arena gaan om dezelfde goede plek te bemachtigen zoals we die bij de generale repetitie hadden. We hebben in het restaurant van het perscentrum gegeten en de spanning begon langzaam toe te nemen.

Sinds 2004 waren er jaren dat we zelf al wisten dat het absoluut geen finale zou worden: Treble, Toppers, 3JS. Er waren jaren waar we een beetje hoop hadden: Edsilia, Hind en zelfs Sieneke. En er waren jaren waarin we dachten dat we het absoluut zouden redden: Glennis Grace en Joan Franka. Dus het is niet zo raar dat we nu nog nauwelijks durven te hopen... Maar dit jaar staan we in de top 10 bij bookmakers, fanpolls en bij de hier aanwezige journalisten. Komt nog bij dat er maar zes liedjes afvallen en er best veel "westere" landen meestemmen: Ierland, Zweden, Denemarken, Oostenrijk, Italie en natuurlijk België.

In de Arena aangekomen hadden wij weer ons supermooie plekje pal voor het satelliet-podium. Daar stonden ook al drie Deense meisjes. Zij hadden eigenlijk niets met het songfestival maar waren grote Anouk-fans. Ze vertelden dat ze regelmatig naar Nederland en België waren gereisd om naar concerten van Anouk te gaan.

Bij binnenkomst in de Arena werden armbandjes uitgedeeld met daarin led verlichting. Vanuit de regie kon die verlichting op elk moment aan- en uitgezet worden, van kleur veranderen of alleen bepaalde delen in de zaal verlichten. Dit gaf hele leuke beelden tijdens de uitzending. We vonden de show goed in elkaar zitten met leuke introductiefilmpjes bij de artiesten (Een Zweedse cameraploeg was heel Europa afgereisd om de deelnemers in hun eigen omgeving te filmen). Gelukkig dit jaar maar één presentatrice, Petra Mede, die ook nog eens écht grappig is. En het podium ziet er, zoals al eerder vermeld, prachtig uit.

Als achtste mocht Anouk het podium betreden en ze werd flink toegejuicht. Je kon duidelijk horen dat ze één van de favorieten was. Het was kicken om maar op vier meter afstand van haar te staan. We konden goed zien dat ze in het begin zenuwachtig was, maar toen er bij het eerste refrein hard werd meegezongen zag je dat ze relaxter werd en echt genoot. De glimlach verscheen steeds meer op haar gezicht en het was een perfecte uitvoering van "Birds". De overige acht liedjes vlogen voorbij en daarna waren er nog wat leuke filmpjes. Eentje over de geschiedenis van het festival, waar presentatrice Petra d.m.v. trucage in verwerkt was, en eentje met Lynda Woodruff (alterego van comédienne/zangeres Sarah Dawn Finer).

En toen was het moment daar, de enveloppen (of eigenlijk vlinders) met de tien kwalificerende landen! Toen Litouwen genoemd werd, schrokken we, want die hadden we totaal niet verwacht. Na negen bekendmakingen was er nog geen één van de vier ex-Joegoslavie landen door, dus begonnen we hem helemaal te knijpen. Het was super om te horen dat een groot deel van de zaal heel hard "The Netherlands" riep naar Petra. En ja hoor, de ontlading was enorm toen ons land genoemd werd en iedereen vloog omhoog. Wát een extase, wát een euforie!

Aansluitend was er een persconferentie waar de tien winnaars van de avond allemaal achter de grote tafel op het podium plaatsnamen. Iedereen kreeg een paar korte vragen te beantwoorden en moest vervolgens een lootje trekken waarop stond of ze in het eerste, dan wel het tweede gedeelte van de show van zaterdag moeten optreden. Anouk vroeg aan de presentatrice, op haar droge manier, wat het uitmaakte? Want als er staat "first half" juicht iedereen en bij "second half" juicht men even hard. En zo had ze de lachers weer op haar hand.

Hierna zijn we naar het Eurofan Café gegaan waar we nog een deel van het Balkanfeest konden meemaken. We zagen optredens van Bulgarije en Albanië en natuurlijk waren alle aanwezigen Nederlanders ontzettend blij en in party-mood! Rond een uur of vier waren terug in het hotel....




WOENSDAG 15 MEI

Vandaag moesten de Big Five weer acte de presence geven voor hun tweede repetitie en officiële persconferentie. Hier zouden zij een lootje trekken waarop zou staan of ze in de eerste of tweede helft van de finale gaan optreden. De definitieve volgorde van optreden wordt in de nacht van donderdag op vrijdag bekend gemaakt.

De Spaanse zangeres heeft haar gele strandjurkje vervangen voor een witte jurk met een gedeeltelijk doorschijnende stof. Verder kabbelt het nog steeds een beetje voort. Spanje trok het lootje om in de eerste helft van de finale op te treden.

De Franse Amandine had dit keer ook haar jurkje aan. Kort, zwart leer. Het leek een beetje of het gemaakt was van lange dropveters. De achtergrond was ook gewijzigd. Waren eerst de vlammen van de hel te zien. Nu was er gekozen voor bloemen (beetje kant-achtig). Wel in dezelfde geel, oranje en rode kleuren. Het leek wel of Amandine gisteren ook de kwalificatie van Anouk had gevierd want ze was niet echt goed bij stem. Ook Frankrijk zal in de eerste helft van de finale optreden.

Ook de Duitse Natalie van Cascada was deze morgen niet helemaal stemvast. Dat is nog netjes gezegd, want ze zat er gewoon een paar keer flink naast. De act en kleding waren niet gewijzigd. Tijdens de persconferentie vertelde Natalie dat haar ouders Engels zijn en dat zij is geboren en opgetogen in Duitsland. Dus ze spreekt beide talen. “Mocht het zaterdag mis gaan, kan ik altijd nog in een hotel gaan werken” grapte ze zelf. Het Duitse lootje gaf ook al aan dat ze in het begin van het programma zitten (wij verwachten zelfs dat ze het festival mogen openen, omdat het wellicht niet slim zou zijn om met een ballade te openen).

Zweden had verder ook niet gewijzigd in kleding en stage performance. Het gastland heeft als enige van alle landen wel zijn startpositie geloot om alle schijn van voortrekkerij tegen te gaan. Robin mag als zestiende gaan jodelen.

Bonnie Tyler zag er vervolgens goed gekleed uit in een zwarte outfit dat tussen broek en jurk in zit. Ook zong ze het een stuk beter dan afgelopen zondag. Je ziet dat het een vrouw is met veel podiumervaring. Viel eigenlijk niets op haar optreden aan te merken. Tijdens de persconferentie was zij erg sympathiek. Ze vertelde dat ze al 40 jaar met haar man samen is. Hij heeft in 1972 meegedaan aan de Olympische spelen en heeft een zwarte band judo. Dus zij heeft geen incassobureau nodig als haar nota’s niet betaald worden, grapte ze. Bonnie zal in de tweede helft van de finale optreden. Als de organisatie begint met een grotere naam (Cascada) zullen ze, denken wij, het festival sluiten met de bekendste naam.

Als laatste ging Italië z’n tweede repetitie in. Ook nu weer was Marco nonchalant gekleed. Wel werd even een groen kostuum opgehouden en in het licht van het decor bekeken. Hij zal dus zaterdagavond weer strak uitzien, in Italiaans maatpak. Vocaal was het weer top. Visueel heeft het lied geen opsmuk nodig. Een top 10 notering ligt in de lijn der verwachting. Tijdens de persconferentie vertelde Marco dat hij, tijdens zijn opvoeding, met vele muzieksoorten in aanmerking was gekomen. Van klassiek en jazz tot popmuziek en daar was hij zijn ouders dankbaar voor. Op de vraag waarom hij meedoet aan het festival was zijn antwoord dat hij het goed vond dat Europa nu eens een keer eenheid toonde in muziek en het niet altijd maar alleen over geld moest gaan.

Hierna ging Barry met Friso samen naar het Eurovision Villiage, dat in het centrum van Malmö is opgebouwd. Hier zouden de Big Five voor het plaatselijke publiek optreden. Bart deed het rustig aan en ging met de Songfestivalwebloggers uit eten.

De dag sloten we gezamelijk af in het Eurofancafe waar het jaarlijkse OGAE feest (de internationale songfestivalfanclub) plaatsvond en waar een aantal deelnemers van dit jaar kwamen optreden, zoals Estland, Rusland, Albanië en Griekenland




DONDERDAG 16 MEI

Vandaag hebben we heerlijk kunnen uitslapen. Daarna in het zonnetje gezeten en een lekker stuk pecannoten-cheesecake gegeten. Wij hadden om 12.30 uur een afspraak met de Italiaanse deelnemer Marco Mengoni in het Scandic Hotel voor een interview. Een hoogtepunt van de Eurovisie weken, want hij is, samen met Anouk, onze favoriet dit jaar. In het hotel waren nog een aantal andere interviews gepland en er werd ons gevraagd of wij het goed vonden dat de schrijvende pers bij ons aan de ronde tafel kwam zitten. In deze weken worden in de diverse interviews namelijk veel dezelfde vragen gesteld. En op deze manier hoefde Marco niet vijf keer hetzelfde te vertellen. Dat was een goed idee, want nu kon iedereen elkaars vragen horen, en er ontstond een leuke, ontspannen sfeer, waarbij veel werd gelachen. Marco had een goed humeur en nam rustig de tijd voor alle vragen. Hij zat naast Barry en was geïntrigeerd door Barry's piercing, en kwam daar regelmatig op terug. Na afloop ging hij ook met iedereen op de foto. Zijn lied "L'essenziale" heeft als single in Italië multi-platinum gehaald en een nieuw record behaald als de langste chart-topping song van altijd! Marco vertelde dat er een hele schare fans dit weekend zou aankomen om het toe te juichen. Eén van de aanwezige editors van een songfestivalwebsite vertelde dat zij filmpjes had gemaakt in Amsterdam tijdens Eurovision In Concert. De meeste filmpjes waren op YouTube zo’n 250 keer bekeken. Het filmpje van Marco echter 300.000 keer!

Om 17.00 uur hadden we met een paar Nederlandse vrienden afgesproken in het perscentrum om daar in het restaurant te gaan eten. Daarna hebben we in de Arena de tweede Halve Finale bekeken (Bart vanaf de tribune omdat hij last had van blaren). De tweede voorronde was minder goed dan de eerste en er waren meer verrassingen bij de einduitslag. De grote fanfavoriet San Marino (Nummer 2 in hun poll van 39 liedjes) haalde het niet. Net als Israel. Het afschuwelijke Armenië ging wel door en het laatste Balkanland, Macedonië, viel af. Aangezien alle ex-Joegoslavië landen niet door zijn (plus Albanië) is er grote kans dat hun 12 punten allemaal naar Griekenland gaan. Ai, wat als de Grieken winnen? Ook de kwalificatie van Roemenië verraste velen.

Na de show zijn we naar huis gegaan. Heb was wel weer genoeg voor vandaag. Onderweg maakten we nog toch even een tussenstop bij Burger King voor een heerlijke late night snack om de dag af te sluiten.




VRIJDAG 17 MEI

We hoefden vandaag niet aanwezig te zijn in de Arena, omdat er alleen twee dressrehearsals zouden plaatsvinden. Maar een echte rustdag was het niet, want er stond een verhuizing op het programma. Bij het boeken van ons hotel, afgelopen zomer, hoorden we dat het finaleweekend al helemaal volgeboekt was. Daarom zouden wij de laatste twee nachten uitwijken naar een hotel in Kopenhagen. Dat klinkt heel ver, maar met de trein was het nog geen half uurtje reizen van Malmö naar de Deense hoofdstad. Daar aangekomen hebben we wat door het centrum gewandeld. Wat direct opviel was dat de stad momenteel één grote bouwput is door een paar meerjarige projecten.

Inmiddels hoorden we vanuit Malmö dat Anouk haar generale repetities goed gedaan had, en dat we dus vol vertrouwen naar de finale konden gaan.




ZATERDAG 18 MEI

En vandaag was het dan zover. De finale van het 58ste Eurovisie Songfestival. En voor het eerst sinds 2004 mocht Nederland weer écht meedoen. We hoorden dat het in Nederland een gekkenhuis was. Iedereen had het over Anouk en het festival. Nu "we" in de finale stonden, moesten "we" natuurlijk ook wel winnen. Enige realiteitszin ontbrak in de Nederlandse euforie, maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Wij vonden het vooral erg fijn dat het Songfestival bij ons weer "HOT" was, en dat de missie van Anouk geslaagd was.

Het centrum van Malmö stroomde vanmiddag vol met Songfestivalfans uit heel Europa. Het zorgde samen met stralende zon voor een supersfeer!

Om klokslag 21.00 uur klonk het "Te Deum" en begon de show. Wij hadden "ons" plekje vlak voor het satelliet-podium weer ingenomen, zodat we weer vlak bij Anouk zouden staan. Toen zij het podium betrad barstte het luide gejuich van de fans los. Zo'n reactie op een Nederlandse deelnemer kunnen we ons eigenlijk niet meer heugen. De uitvoering van "Birds" was weer erg goed, en daarna was het wachten op de puntentelling.

Negentien landen gaven punten aan Nederland en met 114 punten eindigde Anouk uiteindelijk op een hele mooie negende plaats!

De Deense Emmelie de Forest wist haar favorietenrol waar te maken en "Only teardrops" bereikte met 281 punten de eerste plaats. Azerbeidzjan (234 punten) en Oekraïne (214 punten) maakten de Top 3 compleet.

Van The Big Five wist alleen onze vriend Marco Mengoni, met een zevende plaats, goed te scoren. De andere landen deden het bijzonder slecht. Zo bleef Bonnie Tyler steken op de achttiende plaats, en behaalde Cascada een teleurstellende eenentwintigste plaats.

Dat de Deense omroep toch wel een beetje rekening had gehouden met een overwinning bleek uit het feit dat er, direct nadat de uitslag bekend was, pal voor de uitgang van de Arena een vrachtwagen was geplaatst met daarop een groot bord en de tekst: "Congratulations Emmelie! See you all at the Eurovision Song Contest Denmark 2014"

Voor ons was het weer tijd om afscheid te nemen van onze vrienden. Het was voor Nederland een succesvol Songfestivaljaar geworden en we zijn nu al benieuwd hoe dit in ons land een vervolg gaat krijgen. Maar eerst sluiten we dit Zweedse hoofdstuk af.

Tills nästa år! Tot volgend jaar!


 



2013_malle_malmo_molen_klein
  

2013_slagthuset_kl
  De EuroClub is gevestigd in het Slagthuset

2013_pers_austria_kl
  Natalie (Oostenrijk) met haar backingsingers

2013_RH1_slovenia_kl
  Hannah Mancini - Slovenië (foto: EBU)

2013_RH1_denmark_kl
  Emmelie de Forest - Denemarken (foto: EBU)

2013_RH1_russia_kl
  Dina Garipova - Rusland (foto: EBU)

2013_RH1_ukraine_kl
  Beauty & the Giant - Oekraïne (foto: EBU)

2013_RH1_netherlands_kl
  Eerste repetitie Anouk (foto: EBU)

2013_pers_netherlands_kl
  Een quote voor De Roze Golf

2013_Anouk_Bart
  Anouk & Bart

2013_Anouk_Barry
  Anouk & Barry

2013_RH1_montenegro_kl
  Nee, dit is geen scene uit een sciencefiction film....

2013_pers_belgium_kl
  Roberto - België

2013_RH1_belarus_kl
  Alyona uit de bol - WitRusland (foto: EBU)

2013_RH1_moldova_kl
  Aliona groeit.... - Moldavië (foto: EBU)

2013_RH1_serbia_kl
  K3 ehhh... Moje 3 uit Servië (foto: EBU)

2013_RH1_latvia_kl
  PeR - Letland (foto: EBU)

2013_RH1_macedonia_kl
  Esma Redzepova - Macedonië (foto: EBU)

2013_pers_sanmarino_siegel
  Valentina met componist Ralph Siegel

2013_RH1_azerbeidzan_kl
  Fərid Məmmədov - Azerbeidzjan (foto: EBU)

2013_RH1_finland_kl
  Krista - Finland (foto: EBU)

2013_RH1_iceland_kl
  Eyþór Ingi Gunnlaugsson - IJsland (foto: EBU)

2013_talkshow_rick_despina
  Rick ontvangt Despina in zijn talkshow


2013_pers_greece_kl
  Alcohol is freeeeeee

2013_RH1_israel_kl
  Israelische rollade ehhh... ballade (foto: EBU)

2013_RH1_armenia_kl
  Lonely plaaaaaaaaaaaaaaaanet (foto: EBU)

2013_RH1_hungary_kl
  Kersenjam uit Hongarije (foto: EBU)

2013_RH1_norway_kl
  Margaret Berger - Noorwegen (foto: EBU)

2013_pers_georgia_kl
  Sophie & Nodi - Georgië

2013_party_san_marino
  Party met Valentina

2013_party_sm_friso_barry
  Friso & Barry

2013_party_sm_bart_barry
  Bart & Barry

2013_rh_ukraine_KL
  In de armen van Igor de Reus - Oekraïne

BartReus
  En dan ben je ineens tóch klein....

BarryReus
  En nóg kleiner....

2013_rh_nederland_KL
  Anouk

2013_rh_netherlands_kl
  Anouk

2013_rh_moldova_KL
  Lange jurk voor Moldavië

2013_rh_belarus_KL
  Lange benen uit Wit-Rusland

2013_rh_belgium_KL
  Roberto uit België

2013_rh_denmark_kl
  Grote favoriet: Emmelie uit Denemarken

2013_rh_russia_kl
  Terug in de tijd met Dina (Rusland)

2013_rh_sanmarino_2_kl
  Valentina uit San Marino

2013_rh_malta_1_kl
  Vrolijkheid uit Malta

2013_rh_greece_2_kl
  Stoere Griekse mannen in rokken

2013_rh_finland_KL
  Ding-Dong marry me, Krista! (Finland)

2013_rh_georgia_KL
  Perfecte stemmen, maar geen chemie bij Georgië

2013_feestje_belarus
  Alyona uit Wit-Rusland gaf een feestje

2013_feestje_austria
  Natalie op feest Wit-Rusland

2013_feestje_azerbeidzjan
  Ook Farid was te gast op de party

2013_feestje_montenegro
  Nina, Dejan & Mario (Montenegro)

2013_pers_petra_mede
  Comédienne Petra Mede zal het festival presenteren

2013_pers_spain
  ESDM tijdens chaotische Meet&Greet

2013_pers_france
  Rockbitch Amandine (Frankrijk)

2013_pers_germany
  Cascada (Duitsland)

Bart_Michiel
  RTV Oost meets RTL 4

BobbySocks_Barry
  Barry & Bobbysocks

LindaMartin_Bart
  Bart & Linda Martin

2013_rh_austria_KL
  Het decor bij Oostenrijk

2013_rh_denmark_KL
  Het decor bij Denemarken

2013_anouk_jury_rehearsal
  Anouk tijdens de belangrijke tweede generale

linda_martin_1
  Why me?

bobbysocks_1
  Bobbysocks

bobbysocks_3
  La det swinge

Bart_Bonnie_KL
  Bart & Bonnie

Barry_Bonnie_KL
  Barry & Bonnie

2013_sf1press_anouk_4_kl
  Anouk

2013_sf1press_anouk_3_kl
  Anouk

2013_sf1press_winners
  Persconferentie winnaars eerste Halve Finale

2013_sf1press_anouk_kl
  Anouk loot de eerste helft van de finale

2013_party_elitsa
  Balkan-party met Elitsa

2013_rh_spain_2_kl
  ESDM (Spanje)

2013_rh_france_2_kl
  Amandine Bourgeois (Frankrijk)

2013_rh_germany_2_kl
  Cascada (Duitsland)

2013_rh_sweden_1_kl
  Robin Stjernberg (Zweden)

2013_rh_italy_3_kl
  Marco Mengoni (Italië)

2013_malmo_2
  

2013_malmo_1
  De Eurovisie vlinders zijn overal in Malmö

2013_marco_barry_interview
  Interview met Marco Mengoni

2013_dagboek17mei
  Vrijdag verhuizen naar Kopenhagen

2013_dagboek18mei4
  Winnaar 2013: Emmelie de Forest

2013_dagboek18mei3
  Tot volgend jaar in Denemarken!

2013_dagboek18mei2
  Zo..... het zit erop!

2013_dagboek18mei
  Nagenieten met Anouk