De Songfestivaltraditie van RTV Oost en De Roze Golf tijdens de voorbereidingen van het Eurovisie Songfestival wordt ook dit jaar voortgezet. Barry & Bart doen verslag van de gebeurtenissen in Belgrado, nadat zangeres Marija Serifovic in 2007 de overwinning voor Servie binnenhaalde.



ZATERDAG 10 MEI

In de Eurovisie Elfstedentocht doen Barry & Bart dit jaar al weer de negende gezamelijke stad aan: na Stockholm, Kopenhagen, Tallin, Riga, Istanbul, Kiev, Athene en Helsinki vorig jaar is het Eurovisie Spektakel dit jaar neergestreken in Belgrado. De oude hoofdstad van het voormalige Joegoslavië en de huidige hoofdstad van Servië. En weer is het jaarlijks terugkerende fenomeen verder gegroeid. Dit jaar maar liefst liedjes uit 43 landen. Oostenrijk houdt het even een jaartje voor gezien maar San Marino en Azerbeidzjan doen voor het eerst een poging om hun artiest in het rijtje van Eurovisie Winnaars te plaatsen... Een wie wil niet in het rijtje met Abba, Celine Dion, Bucks Fizz en Lordi geplaatst worden?

Maar 43 liedjes op één avond zou zelfs een die-hard Eurovisiefan niet kunnen bolwerken. Zodoende zijn er dit jaar twee halve finales. Elk met negentien liedjes. Negen hiervan plaatsen zich voor de finale via televoting en één wordt er door een vakjury aangewezen. Op de finale-avond zelf komen de Grote Vier (Spanje, Engeland, Duitsland en Frankrijk) erbij met als vijfentwintigste het gastland Servië. Drie avondvullende programma´s houdt ook in dat er nóg meer gerepeteerd moet worden. Zodoende wordt er dit jaar al dertien dagen voor het festival hiermee een aanvang gemaakt.

Via Frankfurt vlogen wij met Lufthansa naar Belgrado. Gelukkig kwamen onze koffers ook aan, want onze vrienden van Songfestival-Weblog en 12points.tv die via München en Düsseldorf waren gevlogen, arriveerden in de stad zonder hun bagage. Via internet hadden wij een appartement geboekt in het oude gedeelte van de stad. De inrichting van het appartement was net zo oud als het gedeelte van de stad waarin het ligt. Maar ach, we hebben een bed, douche en dak boven ons hoofd.

Nadat we onze baggage hadden uitgepakt, pakten we de taxi naar het perscentrum. Een gigantisch groot gebouw uit de jaren zeventig, dat qua interieur stil heeft gestaan in de tijd van Tito. Zo´n grote persruimte hebben we nog niet eerder gezien: op twee verdiepingen zijn meerdere werkruimten vol computers en beeldschermen. Verder voor de ontspanning veel zitzakken en ter decoratie gigantische posters met het logo van dit jaar: rode en blauwe verf die in elkaar spattend een muzieksleutel vormen met de tekst `Confluence of sound`. We hebben onze accreditatie opgehaald en kregen toen een sms van bekenden die al op een terrasje zaten in de stad.

Want de Eurovisie Weken zijn ook altijd weer een soort reünie. Met de taxi gingen we erheen en dronken we het eerste Servische biertje. In de stad was het gezellig druk. Na wat drank zijn we op zoek gegaan naar een eettent. De bediening was erg vriendelijk, maar het voorgeschotelde vlees helaas niet lekker. Na douchen en omkleden zijn we op zoek gegaan naar het gaynightlife van Belgrade. Een café konden we niet vinden en de eerste van de twee nachtclubs was gesloten. Met vrienden zijn we met twee taxi´s naar de andere club gereden: VIP. Dit was een triest donker hol waar drie Serven zaten en een paar Eurovisie fans. Als dit het Servische Gaynachtleven is, is het voor zo´n miljoenenstad triest gesteld. Na één biertje zijn we met z´n zevenen opgestapt. We kochten wat bier (en cola) bij een benzinestation en in het appartement van vriend Louis hebben we, onder het genot van songfestivalmuziek, nog wat zitten babbelen totdat het tijd was voor een goede nachtrust. Morgens beginnen immers de eerste repetities.




ZONDAG 11 MEI

Om half 10 begon de eerste repetitie van vandaag en van dit festival. Het buurland Montenegro, dat pas twee jaar geleden zich van gastland Servie heeft afgesplitst, komt met zijn populairste zanger: Stefan Filipovic (21 jaar). Een leuke verschijning om te zien maar het lied dat hij brengt is niets bijzonders. Komt bij dat hij nog weinig podiumervaring heeft, zodat hij wat houterig op toneel overkomt.

Israel stuurt eveneens een jonge zanger, de 20-jarige Boaz komt echter wél met een goed lied. `The fire in your eyes` is speciaal voor hem geschreven door oud-winnares Dana International en de man die destijds het lied "Diva" heeft geschreven. De diva was vandaag nog niet aanwezig maar zal later deze week wel een opvallende entree maken. Boaz is een knappe jongen die de Israelische versie van Idols met grote overmacht heeft gewonnen. Wij vinden het een prachtig lied dat gaat over het voelen van verlangen naar een geliefde die er niet meer is.

De twee volgende repetities hebben wij niet kunnen volgen omdat we van de Arena naar het perscentrum zijn gegaan en die liggen flink wat uit elkaar. Van anderen begrepen we dat we ook niet veel aan de liedjes hebben gemist (Estland stuurt een grappig bedoelde inzending gezonden door drie oudere mannen die al voor de Estse tv werken en Moldavië stuurt een slaapverwekkend jazzachtig lied. De zangeres gaat zelf halverwege het lied op een bank liggen, waarschijnlijk bang om voor het eind van het lied zelf al in slaap te vallen).

De band Miodio heeft de eer de eerste inzending voor San Marino te mogen verzorgen. De jonge vijfkoppige band brengt het lied `Complice` dat qua stijl wat aan Coldplay doet denken. Helaas zwiert er, geheel overbodig, een danseres tijdens het lied over het podium. Nergens voor nodig en niet passend bij het lied.

België stuurt de groep Istahr met het lied "O julisi na jalini". Nee, dat is geen Vlaams dialect maar een fantasietaal. Belgie behaalde in 2003 de tweede plaats met een lied in fantasietaal ("Sanomi"). Maar in 2006 bleek dat je met een fantasietaal echter ook goed kan falen; onze dames van Treble, kwamen niet verder dan de twintigste plaats in de semi-finale... De fans zijn over dit lied verdeeld in twee groepen: de ene groep vindt het een leuk, vrolijk deuntje terwijl de andere groep het een dom, stupide lied vindt. Zangeres Soetkin heeft blijkbaar nog niet veel camera-ervaring, want ze kijkt alsof ze een drukke straat moet oversteken maar dat toch niet durft.

Azerbeidzjan heeft er alles aan gedaan om een stevig Eurovisiedebuut te maken. Zij hebben de hulp van de Oekraine ingeroepen, aangezien dat land in de afgelopen vier jaar een 7e, 2e en 1e plaats heeft veroverd. En ze pakken dan ook meteen goed uit. Twee redelijk aantrekkelijke mannen, Elnur & Samir, zijn verkleed als een duivel en een engel. Elnur, met zwarte cape, zit op een echte duiveltroon en Samir, met spierwitgespoten haar en lichte contactlenzen, heeft grote vleugels om die verlicht zijn en zich halverwege het lied uitspreiden. De videoclip die bij het lied is gemaakt had een homo-erotische ondertoon. Het is nog niet duidelijk of dit ook op het podium zichtbaar zal worden. Wel wordt er weer het nodige vuurwerk uit de kast gehaald. Wij vermoeden wel een finale plaats voor het rock-opera achtige lied "Day after Day".

Slovenië laat zien hoe je een leuk lied kan verpesten met een te drukke act. En als de act dan ook nog eens niet uit de verf komt... Miss Slovenië 2001, Rebeka Dremelj, begint het lied "Vrag naj vzame" zittend in een kooi met grote cape. Door het groene licht lijkt ze verdomd veel op de Wicked Witch of the West (uit "The Wizard of Oz"). In het lied zingt ze over een slechte relatie waarbij ze haar vriend de bons geeft. De kooi staat symbolisch voor het uitbreken van een relatie. De bedoeling is dat de kooi ronddraait, maar dat gebeurde niet. Rebeka kreeg daar aardig de smoor in. Toen ook nog eens het podium te klein bleek voor de ingestudeerde choreografie waren de rapen helemaal gaar. Op de persconferentie wilde ze dan ook geen vragen over de repetitie beantwoorden.

De laatste repetitie van de dag was ook de beste. Noorwegen stuurt de 19-jarige Maria Haukaas Storeng met het sterke lied "Hold on, be strong". Dit lied is één van onze grote favorieten. De repetitie stond meteen als een huis. Maria, die zelf al aardig wat musicalervaring heeft (Fame, Wizard of Oz & Hair) liet zien hoe professionele voorbereiding zijn vruchten kan afwerpen. Dit verdient niet alleen een finaleplaats, maar ook een top 10 notering op 24 mei.

Onze vriend Louis, van 12points.tv, had de eer om als DJ op te treden tijdens de officiële opening van de Euroclub. Aangezien dat al om 22.00 uur was, hadden we niet veel tijd om te eten. Maar ook hier hebben ze een grote gele M en daar werd dus ons avondeten genuttigd. De Euroclub bevindt zich in hetzelfde grote gebouw waar ook het perscentrum gevestigd is. De ruimte was gigantisch groot en ter decoratie hingen er grote doeken met daarop oude Eurovisie logo´s. De Armeense zangeres, Sirusho, was aanwezig en herkende Barry meteen van hun ontmoeting in Almelo. Ongelooflijk dat uit zo´n klein iel vrouwtje zo´n groot stemgeluid komt. De Servische fanclub had een leuke openingsfilm gemaakt met daarin een groot aantal winnaars. Ook Getty van Teach In kwam daarin voorbij. We hebben lekker gedanst tot drie uur.




MAANDAG 12 MEI

Om half tien, met een ietwat zwaar hoofd, waren we weer in de Arena aanwezig. Polen mocht de dag openen met hun lied "For my life". De zangeres Isis Gee is een Amerikaanse die in 2004 naar Polen is verhuisd. De zangeres lijkt zo een kandidate te zijn van het programma "De Zwaan" (waar een vrouw voor drie maanden naar een kliniek gaat en helemaal omgebouwd wordt tot barbiepop). De ballade klinkt (logisch) erg Amerikaans en doet ons herinneren aan Glennis Grace. Waarschijnlijk té Amerikaans voor het Europese publiek.

Ierland stuurt dit jaar een "act" die voorafgaande aan het festival al door heel Europa veel media aandacht heeft gekregen. Dustin is namelijk een kalkoen! De handpop is in eigen land een begrip: in 1990 verscheen hij voor het eerst op tv in het kinderprogramma Zig & Zag. Sindsdien heeft hij zes albums, twaalf singles (o.a. duetten met Bob Geldof, Chris de Burgh en Boyzone) en een eigen talkshow. Het is dus geen act die speciaal voor het festival is bedacht, al zullen veel Europese kijkers dat wel denken. De tekst van het lied "Irelande douze pointe" is erg grappig en is commentaar op het feit dat Oost Europa niet op Ierland stemt (het eiland werd vorig jaar laatste met nul punten) en dat terwijl het songfestival toch "Johnny Logan´s gig" was. De discodreun komt wel erg druk over op tv, omdat de twee zangeressen er veel omheen bewegen en er bovendien twee dansers druk kipachtige bewegingen maken. De persconferentie was hilarisch. Ierse oud-winnares Dana had commentaar op hem geleverd. Hij vertelde nu dat zij hun menigsverschil hadden bijgelegd en hij complimenteerde haar met het feit dat ze zo´n goede comeback had gemaakt als Dana International. Over de zingende Engelse vuilnisman zei hij: "First he collected rubbish, now he´s singing rubbish". Er werd tevens een vraag gesteld hoe hij zich voelde bij zo´n gay-evenement. Hij reageerde vrolijk dat het hem allemaal niets uitmaakte en dat hij er werkelijk alles deed om aan stemmen te komen.

Andorra doet sinds 2004 mee en heeft nog geen één keer de finale weten te halen. Dat gaat dit jaar waarschijnlijk ook niet lukken. Gisela zingt het vrolijke niemandalletje "Casanova" en het doet een beetje denken aan Kylie Minogue in haar begin tijd. In de jaren tachtig had dit lied nog kunnen scoren maar zal nu waarschijnlijk niet opvallen tussen de andere tweeënveertig inzendingen. Zeker nu duidelijk is dat Gisela na de Ierse kalkoen moet zingen en gevolgd wordt door weer een zeer aparte inzending.

En dat is namelijk die van Bosnië & Herzegovina. Het land stuurt Laka, een artiest die al tien jaar populair is in eigen land en de ex-Joegoslavische buurlanden. Het lied "Pokusaj" is wellicht één van de meest creatieve van dit jaar en de act lijkt opgevoerd te worden door studenten van de kunstacademie. Een soort mevrouw Stemband hangt de was op (het wasgoed heeft rode letters met LOVE erop) en de achtergrondzangeressen zijn breiende bruidjes! Wellicht is deze act bedacht tijdens een LSD trip. Niet goed te voorspellen wat dit lied gaat doen.

Armenië heeft met zijn twee inzendingen tot nu toe de top tien gehaald en gaat dat waarschijnlijk met hun derde inzending ook doen. "Qele, qele" geschreven en gezongen door de 21-jarige Sirusho is een echte oorwurm. Het lied opent met een mooie oriëntaalse hartkreet in het Armeens om daarna over te gaan in een lekker poplied vol met verschillende trommelritmes. Naast de zangeres zien we drie jonge dansers die een strakke choreografie neerzetten en heel soepel weten te vallen en weer op te springen. Een concurrente voor Hind aangezien het lied waarschijnlijk hetzelfde soort televoter aan zal spreken.

En Hind mocht na Sirusho het podium betreden. "Your heart belongs to me" deed vóór het festival nog niet veel stof opwaaien. Op de internationale Eurovisie websites werd er niet veel over de Nederlandse inzending gesproken. Maar Europa was natuurlijk nog niet bekend met het talent van Hind. De Nederlandse ploeg zette vanmiddag echter een hele goede repetitie neer. Ellen Eeftink (derde bij Idols 2006), Carolina Dijkhuizen en Peggy Sandaal (beide speelden o.a. in de musical "The Lion King") zijn krachtige backingvocals en Dominque Monpellier & Deniz Kumas maken het plaatje compleet met een leuke choreografie. Hind zong het lied op een relaxte manier met duidelijke dictie en haar vocale capaciteiten werden geroemd op de internationale websites na de repetitie. Op de achtergrond werden grote kroonluchters geprojecteerd en de belichting was behoorlijk donker gehouden. Na deze krachtige repetitie zijn wij er van overtuigd dat Nederland bij de tien beste inzendingen van de eerste semi-finale behoord. Hopelijk denkt de rest van Europa hier ook zo over en wordt Hind beloond met een plekje in de finale show.

Tijdens de persconferentie zong Hind haar lied in een akoestische versie met de bekende Servische gitarist Vladan Nedeljkov. Daarna gingen we naar buiten waar een grote touringsbus stond met daarop een gigantisch grote foto van Hind en de tekst "Your heart belongs to me" en in het Servisch de naam van Nederland plus het sms telefoonnummer om te stemmen. We hebben een kort interview met Hind opgenomen voor de radio-uitzending en daarna nog gesproken met de Dominique en Deniz, Richard (choreograaf), Inge van de Weerd (delegatieleidster) en Setske (zangcoach). Zo kregen we te horen dat ze grotendeels tevreden waren met de repetitie maar dat ze wel het verzoek hadden ingediend de kroonluchters uit de achtergrond te halen omdat die meer bij een ballade passen dan bij dit uptempo lied.

Na de twee oriëntaals georiënteerde liedjes van Armenië en Nederland komt Finland met het ruige hardrocklied "Missa miehet ratsastaa" gezongen door de band Teräsbetoni (in het Nederlands: Gewapend Beton). Het land dat twee jaar geleden met "Hardrock Hallelujah" van de groep Lordi won, blijft gokken op een hoge notering met hun favoriete muzieksoort. Dit lied, wat in zijn genre zeker niet slecht is, mist echter de potentie die Lordi wel had en natuurlijk de monsteroutfits. Wij verwachten in ieder geval geen finaleplaats.

Het lied "Pe o margine de lume" van Roemenië, één van Barry´s favorieten, wordt gezongen door het duo Nico & Vlad. Helaas hebben we de repetitie gemist omdat we toen buiten in de zon stonden te praten met Hind en anderen van de Nederlandse delegatie. Het lied wordt gezongen in het Roemeens en in het Italiaans. Degene die de repetitie hebben gezien achten de kans groot dat ze het lied op de 24ste weer mogen zingen.

Griekenland heeft zijn repetitie geruild met Rusland zodat het podium voor de Russen omgebouwd kan gaan worden. Maar eerst Griekenland dus. Zij sturen de 23-jarige Kalomira, die is geboren in New York en op haar negentiende naar Griekenland is verhuisd. Haar lied "Secret combination" wordt al op de Nederlandse radio gedraaid. Enige vergelijking met de bij ons bekende Calimero (zwarte veren, grote eierschaal) is niet helemaal ver gezocht want haar stem zou goed passen bij het tekenfilmfiguurtje. Ze piept meer dan dat ze praat. Op het podium ligt een groot boek dat halverwege het lied wordt opengeslagen. Een groot hart schiet te voorschijn als een reuze aambei. Op zich is het lied wel leuk en zal waarschijnlijk de finale wel halen.

Rusland doet al veertien jaar aan het festival mee en doet er dit jaar alles aan om nu eindelijk eens te winnen. Ze sturen Dima Bilan, de zanger die in 2006 de tweede plaats wist te veroveren achter de Finse Lordi. Hij zingt het zelfgeschreven pathetische lied "Believe". Hierbij wordt hij bijgestaan door een Hongaarse violist, Edvin Marton, die speciaal een Stradivarius uit 1697 heeft laten invliegen om op te playbacken. En alsof dit nog niet voldoende is, wordt er een heuse ijsbaan op het podium gezet. Er is hiervoor zelfs een speciaal reclameblok in het programma toegevoegd zodat dit allemaal geregeld kan worden. Op deze ijsbaan zien we Olympisch kampioen Evgeni Plushenko kunstrijden. Maar er is nóg meer: op het podium staat een ladder met daarin een lift verwerkt zodat diva Dima langzaam omhoog getrokken wordt. Wij hopen dat het tv-kijkend publiek deze show echt "over de top" zal vinden en er niet voor gaat stemmen... Wwij hebben niet zo´n zin in Moskou 2009.




DINSDAG 13 MEI

Op de derde repetitie dag treden de landen aan die in de tweede semi-finale van 22 mei gaan optreden. IJsland mag de show openen en doet dit ook meteen heel sterk. Het duo Regina & Frederik treedt op onder de naam Euroband en zingt het swingende "This is my life". Goed in beeld gebracht en mag van ons door naar de finale.

Als tweede komt een oud-winnares het podium op: Zweden stuurt Charlotte Perelli. Zij won de 1999-editie van het festival in Jeruzalem met het lied "Take me to your heaven". Negen jaar later probeert zij de vrouwelijke Johnny Logan te worden. De fanpolls op internet geven haar een goede kans en ze zet met "Hero" een professionele act neer. Maar de Zweedse succesformule gaat ook wel wat slijtage vertonen. Wéér een windmachine, wéér meedansende backingvocals. Wij zijn niet van een nieuwe overwinning overtuigd en wellicht kan Charlotte geplaatst worden in het rijtje met ex-winnaars waarbij een tweede poging strandde (o.a. Gigliola Cinquetti, Anne-Marie David, Izhar Cohen en Carola). De 33-jarige Charlotte lijkt overigens heel erg op de gebotoxte moeder uit de Unoxreclame ;-)

Na twee typische Scandinavische Eurovisie-deuntjes komt Turkije met een echte popsong. De groep Mor Ve Otesi zingt in het Turks het lied "Deli". Een leuk lied gezongen door een apetijtelijke zanger, maar het heeft wellicht een aantal luisterbeurten nodig om goed gewaardeerd te worden. Daar komt bij dat Turkije in hun semi-finale de twaalf punten moeten missen van Nederland, Belgie, Duitsland en Azerbeidzjan.

Lied vier van vandaag is echter, tot nu toe, the-one-to-beat. Oekraïne, vorig jaar nog tweede, komt met "Shady lady" gezongen door Ani Lorak (haar voornaam achterstevoren geschreven). Deze knappe verschijning komt met een lied dat is geschreven door één van de grootste Russische supersterren: Philip Kirkorov. In het begin van het lied staat Ani voor een grote spiegel. Als de spiegel verlicht wordt blijkt dat er vier dansers in zitten die letterlijk uit de kast komen. Het optreden is tot in de puntjes verzorgd. En gaat zeker in de top 5 eindigen... En misschien wordt het wel weer Kiev 2009. Ani is overigens een UN Goodwill ambassador against Aids!

Na vier ijzersterke inzendingen komt het eerste plasmoment van de tweede semi-finale: Litouwen komt met een draak van een lied. "Nomads in the night" klinkt als een afgekeurd musicalnummer. De zanger, de 23-jarige Jeronimas Milius, is niet alleen moederste mooiste niet, ook heeft hij moeite om vijf noten zuiver achter elkaar te zingen. Wij verwachten een hele lage notering voor deze Baltische staat.

De jongste deelneemster dit jaar treedt op voor Albanië. De 16-jarige Olta Boka zingt "Zemren e lame peng" en de Albanezen moeten hebben gedacht `less is more` want na de vele drukke dans- en circusacts is dit lied even een mooi rustpunt.

Helaas doet Italië al sinds 1997 niet meer aan het festival mee. Maar dit jaar worden we verrast met maar liefst drie Italiaanse liedjes want na San Marino en Roemenië (gedeeltelijk in Italiaans) komt ook Zwitserland met een Italiaanse bijdrage. De 31-jarige Paolo Meneguzzi zingt "Era Stupendo" en is dé grote favoriet van Barry. Het lied start als een ballade maar gaat halverwege door in derde versnelling. Zowel pers als fans verwachten dat dit lied de finale gaat halen. Zijn leuke koppie zal daar zeker aan meewerken.

Tjechië gaat geen potten breken. Het lied "Have some fun" brengt naar de luisternaar niet zoveel fun. Tereza Kerndlova gooit haar lange benen in de strijd en de vuurwerkkist wordt weer opengetrokken maar kan toch niet verbloemen dat dit lied één van de zwakste is van deze festival-editie.

Ook het laatste lied van deze repetitiedag, "Hasta la vista" uit Wit-Rusland, kan niet tot de toppers worden gerekend. De 27-jarige Ruslan Alehno heeft een lekker bekkie en kan goed zingen maar het lied imponeert niet. Het zitten, staan en springen op bollen met sterverlichting die op het toneel zijn geplaatst helpen daar ook niet bij. De delegatie had voor de pers wel leuke attenties bij zich: in een witte plastic zak zat een verrassingspakket. Er was zowel aan de mannen als de vrouwen gedacht. In de mannentas zat o.a. een witte pet en zwart t-shirt, in de vrouwentas een zwarte string met daarop Ruslan´s naam. Ook een reuze grote doos met chocolade bonbons zat erin. De Wit-Russen zullen dol zijn op bonbons want die deelden zij vorig jaar ook al uit.

De dag vloog weer voorbij. Na de repetities zijn we met de 12points.tv ploeg (Christoff, Thomas, Friso, Dennis, Louis en Marcel) lekker gaan uiteten en hebben bij ons aller Louis (wiens appartement inmiddels is omgedoopt tot "Chez-Louis") nog wat alcohol tot ons genomen (bij gebrek aan een party).




WOENSDAG 14 MEI

Om half tien stonden we weer in de Belgrade Arena. Voor het eerste lied van deze vierde repetitiedag hoefden we eigenlijk niet vroeg op te staan. Letland stuurt namelijk een lied dat zo uit Studio 100 had kunnen komen (de studio van K3, Samon & Gert, Kabouter Plop en Piet Piraat). Het lied "Wolves of the sea" wordt gebracht door de groep Pirates Of The Sea en dit gedrocht had beter op het Junior Songfestival gebracht kunnen worden. Infantieler kan het haast niet. Verkleed als piraten wordt er met plastic zwaardjes geduelleerd en met grote zwarte piratenvlaggen gezwaaid. Het zal vast punten scoren, maar hopelijk haalt dit de finale niet want anders moeten wij volgend jaar maar eens overwegen de Laven uit de Efteling in te zetten.

Moldavië stuurde in 2005 een trommelende oma naar Kiev en die wist zich naar een zesde plaats te roffelen. Kroatië heeft ook hun ouderen artiestenbestand doorgelicht en vonden een 75-jarige opa die zichzelf 75 cents noemt (als verwijzing naar de rapper 50 Cents). Hij ondersteunt de straatzanger Kraljevi Ulice bij het lied "Romanca". Een vrolijk zomerdeuntje met als hoogtepunt het moment dat 75 Cents op een oude grammafoon-speler gaat scratchen.

Bulgarije komt met een lied dat je eerder bij België zou verwachten. "D.J. take me away" van Deep Zone & Balthazar klinkt als een jaren negentig danceplaat waar onze zuiderburen zo goed in waren. Het is een wat aparte inzending, want na een lang instrumentaal intro gaat de dancemuziek over in een reggae ritme en komt de zangeres het podium op in een lange rode country-saloonachtige jurk inclusief verenwaaier. Nadat ze herhaaldelijk heeft verzocht of de DJ haar weg wil halen gaat het lied weer over in de dancemuziek. Het geheel komt nog wat rommelig over.

Denemarken dat er op volgt doet het dan weer wat rustiger aan met het mainstream lied "All night long". De 24-jarige Simon Mathew brengt het lied relaxed in een blauw decor (dé kleur van dit jaar, we zien heel veel blauw als achtergrond). Het is een aardig lied wat zich net iets teveel herhaald.

Georgië doet voor de tweede keer mee en stuurt de blinde zangeres Diana Gurtskaya. Haar lied "Peace wille come" is minder orgineel dan waar ze vorig jaar mee debuteerden. Tijdens het lied wordt er een heel groot laken over het toneel getrokken, terwijl de zangeres daaronder gewoon door blijft zingen. Wellicht omdat ze het niet ziet, maar meer waarschijnlijker is het dat er een kostuumverandering onder plaats gaat vinden.

De mensen die het 'ouderwetse' songfestival missen kunnen hun hart ophalen bij Hongarije: een zangeres met een klassieke festivalballade. De 29-jarige Csézy zingt "Candlelight". Een mooie tijdloze bijdrage die niet zou hebben misstaan in de jaren tachtig, maar ook nu nog steeds kan en niet oubollig wordt. Het enige dat jammer is, is dat de zangeres voor de engelstalige versie heeft gekozen (op een paar zinnen in het Hongaars na). Waarschijnlijk wel een finale plaats want het wordt ook heel mooi in beeld gebracht.

Het kleine eiland Malta, met 400.000 inwoners, is al diverse keren op het festival verschenen met een lied van een vast componistenduo: Borg & Vella. Dit heeft goede resultaten opgeleverd: twaalfde in 2004, achtste in 2000 en zelfs de tweede plaats in 2002. Maar vorig jaar kwam hun inzending niet door de semi-finale. Dit jaar proberen ze het weer met de 23-jarige Moreno en het lied "Vodka". Het gaat echter niet om de alcoholische drank maar over een spion in Rusland, die een code moet kraken (en dat is "Voice Of Dark Agent"). Wij vinden het zelf een vreselijk lied, en kunnen het zelfs niet eens drie minuten uitzitten. Next...

Van het ene kleine eiland naar het andere: Cyprus. Zij blijven dit jaar heel dicht bij hun roots en komen met een echt Grieks lied vol met tradionele invloeden. Evdokia Kadi zingt "Femme Fatale" samen met vier dansers/backingvocals. Een kleine act wordt opgevoerd maar gaat niet over de top. Niet zo slecht als Malta maar geen topper dit jaar.

En dat is het volgende land ook al niet, VJR Macedonië. Hun "Let me love you" wordt gebracht door drie artiesten, die in eigen land veel succes hebben en voor het festival een keer samen hun krachten bundelen. Tamara, Vrcak & Adrijan gaven een rommelige repetitie weg. Een groot bord met hun foto´s erop en een deur erin kwam nogal amateurisch over. Men kwam een paar keer door de deur lopen en verdwenen er weer door. Bij de laatste oefening verdween het weer. Hier moet nog heel hard gewerkt worden.

De laatste repetitie van deze dag was de sterktste: Portugal. Vânia Fernandes zingt "Senhora do mar", een prachtige ballade over vrouwen van de zee. Vânia heeft in eigen land de Portugese versie van Idols gewonnen. Ze is niet een pin-up girl, maar we weten sinds vorig jaar dat ook een lelijk eendje het festival kan winnen. Vorig jaar won een sterke melodie in de eigen taal in een uitvoering zonder vuurwerk of andere hulpmiddelen... dus waarom zou Portugal dat niet lukken? Het is het land in ieder geval wel gegund want ze doen al sinds 1964 mee en de hoogste behaalde notering is de zesde plaats. Vânia gaat blootvoets, net als Frizzle Sizzle en Sandy Shaw.

Na deze lange dag besloten we met onze groep een pizza of sandwich te gaan eten bij één van de restaurants bovenin het perscentrum. Toen we op de zitzakken net aan het bier zaten kwam de presentator van de persconferenties langs: Djordje Maricic. Hij kwam even bij ons zitten om een biertje te drinken. Hij vroeg of we al iets van de stad hadden gezien en wat wij ervan vonden. Met z´n stomme kop zei Bart: "Ja, Barry en ik liepen hier zaterdag en toen dachten we nog, deze stad was de hoofdstad van wat nu zeven landen zijn". Zijn gezicht vertrok iets, alsof er een pijnlijke meeëter op een oncomfortabele plek werd uitgeknepen. "Je bedoelt zes landen", antwoordde hij ietwat zuur :-) Tja... wij hadden Kosovo natuurlijk meegerekend als land... Na het eten zijn we nog naar de Euroclub geweest, maar deze was nog steeds niet druk bezocht.




DONDERDAG 15 MEI

We konden vandaag lekker uitslapen omdat de tweede repetitieronde later begon. Dus lekkere croissants en jus d´orange gehaald. Om half twaalf waren we bij het perscentrum omdat we Israel nog een keer wilden zien repeteren. Opvallend is dat de meeste artiesten vandaag de kleding hebben aangetrokken die ze tijdens de halve finale dragen. In voorgaande jaren was dat bijna ondenkbaar, omdat men vaak voor een verrassing wilde zorgen. Ook werd er met het vuurwerk geoefend.

Debutant Azerbeidzjan gaf weer een indrukwekkende performance. Slovenië had de draaiende kooi op tijd weten te repareren. Helaas wordt het leuke lied verpest door een domme, drukke stageperfomance. Het optreden van de Noorse Maria stond echter weer als een huis. Polen gaat waarschijnlijk de Barbara Dex-award dit jaar winnen. Haar witte bruidsachtige jurk is werkelijk spuuglelijk. Mary Borsato zou deze zelfs nog te ordinair vinden.

Tijdens de persconferenties wordt weer het nodige promotiemateriaal uitgedeeld. Soms levert dat hele genante vertoningen op. Fans die over elkaar heen vallen en rennen om maar zo´n cd-tje te bemachtigen. Sommige zouden in Peking een Olympisch record kunnen verbreken. Maar er zijn ook landen die het cdtje in de pigeonholes (de postvakjes voor de journalisten) stoppen. Gelukkig voor één van onze vrienden spreken ze daar bij de balie niet zo goed Engels, want zijn vraag "Would you be so kind to look if there´s something in my hole?" was niet zo goed geformuleerd.

De leukste persconferentie van de dag was die met de Ierse kalkoen Dustin. Hij wilde zijn persconferentie beginnen met een verklaring. In zijn vorige persconferentie had hij Linda Martin (roodharige oudwinnares Ierland 1992) vergeleken met een oerang oetang. Daar heeft hij veel commentaar op gekregen dus nu wilde hij zijn verontschuldigen aanbieden aan alle oerang oetangs van de Belgrado Zoo. Op een andere saaie vraag antwoordde hij alleen maar met "Oh wat erg, je zou daar de hele dag naast moeten zitten tijdens een lange busreis". Kortom, weer veel gelachen met die rare vogel.

Hierna zijn we naar de Euroclub gegaan waar de Russen een feest hadden georganiseerd. Dima Bilan gaf een optreden zodat wij hem even van dichtbij konden aanschouwen: wat een creep is die man toch. Hij heeft geen enkel contact met zijn publiek, is voornamelijk erg blij met zichzelf. De blinde zangeres van Georgië, de zanger van Wit-Rusland en de zangeres van Griekenland kwamen ook nog even op toneel. De Russische hapjes smaakten wél goed. Daarna met z´n allen de taxi gepakt om naar het Eurocafé te gaan waar het feestje van VJR Macedonië werd gehouden. Hier was het heel erg druk en gezellig. Een meisje uit Schotland ging zich helemaal te buiten en eindigde nat in de fontein. Christoff probeerde een billboard van de Servische Jelena mee te nemen, maar die paste helaas niet in de taxi.




VRIJDAG 16 MEI

Gelukkig hoefden we niet al te vroeg uit de veren, want de repetities begonnen om 11.00 uur en zouden tot lang doorgaan. Armenië trad als eerste aan en had nu vuurwerk aan de show toegevoegd.

Nederland mocht als tweede. Hind showde voor het eerst haar kleding: een mooie donkerblauwe glitterjurk met grote split. We kunnen hier trots rondlopen want de Nederlandse performance was goed en de hier aanwezige buitenlanders lijken er meer in geloven dat de Nederlandse fans thuis. Een paar Ierse en Engelse sites hebben Nederland in hun lijstje staan met landen die zij denken die gaan kwalificeren. Wij durven haast geen hoop meer te hebben na een paar teleurstellende jaren, maar we verdienen het dit jaar wel. Tijdens de persconferentie zong Hind een prachtige fado van Dulce Pontes en een a-capella versie van haar lied met de backingzangeressen.

Na de persconferentie hadden wij weer ons moment met Hind, dit keer in haar bus. We hebben haar gefeliciteerd met het feit dat haar single de top 10 heeft behaald. Ze was weer spontaan als altijd. Ook hebben we nog een tijdje met Denisz en Richard (één van de dansers en de choreograaf) staan praten. Richard was trouwens in 2000 één van de dansers die destijds onder de jurk van Linda Wagenmakers vandaan kwamen.

Sommige landen hebben hard gewerkt om hun performance te verbeteren. IJsland en Zweden waren weer heel erg sterk vandaag en ook Zwitserland deed het nu beter dan afgelopen dinsdag.

In de persruimte wordt het overigens steeds drukker. Vandaag is ook onze welbekende Michiel van RTL4 aangekomen samen met zijn collega´s Jeroen en Suzan. Zij gaan een paar items maken voor Editie.NL. Bij één ervan gaan ze Barry volgen tijdens zijn werkzaamheden hier in de persruimte en in de Arena. Dus allemaal opletten deze week (iedere werkdag om 18.15 uur). We hebben, onder het genot van een pizza/broodje, gezellig kunnen bijkletsen en hebben oude Eurovisie herinneringen opgehaald (veel zgn. Betty-momenten).

Daarna was het weer Party-time! Allereerst even gekeken bij het Grieks/Cypriotische feestje in de Euroclub. Het was er erg druk en het gratis biertje hadden we wel nodig om de piepstem van de Griekse Calimero te kunnen verdragen. Meteen daarna werd ons de Cypriotische inzending "Femme fatal" door de strot gedouwd. Vervolgens waren er nog optredens van Gisela uit Andorra en van DeepZone uit Bulgarije. Zodra de optredens achter de rug waren werden er alleen maar Griekse en Cypriotische inzendingen gedraaid. Daar hadden we al snel genoeg van, dus besloten we de taxi te pakken om naar het feestje te gaan van Azerbeidzjan. Het debuterende land had het groots aangepakt. Het thema van de engel en de duivel was alom vertegenwoordigd. Folklore groepen traden op, een warm en koud buffet stond klaar en zelfs de kaviaar kwam voorbij! Het werd weer een lange nacht.




ZATERDAG 17 MEI

Vandaag begonnen de repetities om 11.00 uur met landen die onder in ons lijstje staan: Tjechie, Wit-Rusland en Letland. Barry moest om 11.00 echter wel aanwezig zijn want Michiel ging het item voor Editie NL filmen. Dus er werd gefilmd in de Arena (helaas tijdens Piet Piraat uit Letland), in de persruimte (wij typend als twee keurige scholiertjes) en buiten in de stralende zon. Er liepen een paar jonge Servische meisjes langs die nieuwsgierig stil bleven staan en aan Bart vroegen voor welk land Barry zong.

Kroatië, Bulgarije en Denemarken deden allemaal hun ding zonder grote wijzigingen of schrokkende kleding. Diverse landen halen weer de windmachine van zolder en er is in China weer aardig wat vuurwerk geproduceerd om de kijker door een aantal zwakke liedjes heen te slepen. Ook het jaarlijks terugkerende fenomeen van de verkleedpartijen wordt weer ingezet om zo te proberen de kijkersaandacht voor de volle drie minuten vast te houden.

De Big Four plus het gastland, alle vijf al van een finaleplaats verzekerd, mochten vandaag voor het eerst oefenen. Het Verenigd Koninkrijk, op zaterdag met startpositie twee (ook wel bekend als de `cursed spot` omdat nog nooit een lied vanaf deze positie heeft gewonnen), stuurt de ex-vuilnisman Andy Abraham. Andy werd in Engeland bekend via het programma "The X factor" en heeft al een half miljoen cd´s verkocht. Waarschijnlijk gaat de single van zijn lied "Even if" niet al te hoge verkoopcijfers halen. Het is een swingend soullied dat erg doet denken aan de jaren zeventig maar tijdens het introductiefilmpje van het volgende land ben je het eigenlijk al vergeten.

Net als het Verenigd Koninkrijk komt de vertegenwoordiging van Duitlsand ook uit een tv-talentenjacht: de meidengroep No Angels won het programma Popstars in 2001. De groep heeft in Duitsland veel hits gehad en drie albums gemaakt. Na een stop (lees: mislukte solo-carrières) is de groep weer bij elkaar en pakt het festival aan om weer in de belangstelling te komen. Het lied kabbelt een beetje voort, klinkt wel wat Sugababes-achtig maar dan wel voor een B-kantje.

In Frankrijk zijn dit jaar vragen in het parlement gesteld omdat hun inzending "Divine" voor het grootste deel in het Engels wordt gezongen. Sebastien Tellier zingt een lied dat men totaal niet zou verwachten van Frankrijk. Het is verre van de traditionele Franse ballade en is meer electropop. In sommige landen wordt het nummer al veelvuldig op de radio gedraaid. Sebastien zelf ziet er wat opmerkelijk uit. Met zijn lange haar, baard en zonnenbril zou hij niet misstaan in een Baghwan communie. Hij komt het podium oprijden in een golfkarretje en dan heb je meteen het meest eneverende gehad van de act. Waarschijnlijk een te moeilijk lied dat wat meer luisterbeurten nodig heeft voor je het gaat waarderen.

Spanje en Servië hebben wij moeten missen omdat we ons moesten omkleden voor onze afspraak met de Nederlandse ambassadeur. De Spanjaarden hebben het slechtse lied van dit jaar. Hun "Baila el chikichiki" wordt gezongen door de 35-jarige Rodolfo Chikilicuarte en gaat over de verschillende manieren hoe je kan dansen (de Robocop, de Michael Jackson etc.) Eigenlijk is iedere letter geschreven over deze inzending er één te veel. Dus ...

Servië stuurt weer een traditionele Balkanballade. De 23-jarige Jelena Tomasevic zingt het mooie "Oro" dat is geschreven door de man die zelf in 2004 tweede werd en Bosnië-Herzegovina een derde plaats bezorgde in 2006: Zeljko Joksimovic. En laat dat nu ook de presentator van dit jaar zijn! Wie weet kan hij de prijs aan zichzelf overhandigen alhoewel er ook wel wat Balkanballade-moeheid optreedt bij de aanwezige fans.

´s Avonds zijn we naar de ontvangst van de Nederlandse ambassadeur gegaan. De Nederlandse ambassade had het groots aangepakt. In de tuin van de residentie was een groot podium gebouwd. Er speelde een Servisch muziekantentrio traditionele muziek en drank en hapjes waren er in overvloed. De Nederlandse kaas en sate werden afgewisseld met Servische specialiteiten. De ganze Nederlandse pers was aanwezig en natuurlijk trad onze "trots in bange dagen" op met haar backingvocals. De delegatie van België en Israël waren ook op de uitnodiging ingegaan en zongen a-capella hun bijdrage. Isthar zong als toegift nog een Servisch lied en Herman van Veen´s "Opzij, opzij, opzij". Het was leuk om met diverse aanwezigen bij te praten over niet-songfestival gerelateerde onderwerpen.

Hierna zijn we nog naar het feest van Oekraine geweest en dat werd gehouden in de EuroClub. Ook hier weer gratis drank en veel hapjes. Diverse artiesten traden op om hun nummer ofwel a-capella te zingen dan wel te playbacken. Ani Lorak zelf trad op met een liveband. Ze gaf werkelijk alles. Liedjes variërend van Bon Jovi tot Tina Turner kwamen voorbij en die bracht ze met dezelfde dynamiek die we van Tina kennen. Op het feest liepen we twee ex-winnaressen tegen het lijf, Dana International (Israël) en Charlotte (Zweden) en daar moesten we natuurlijk even mee op de foto.

Inderdaad, het werd weer een latertje.....




ZONDAG 18 MEI

De laatste dag met repetities is aangebroken. Als Servië de laatste noot heeft gezongen zijn 't er maar liefst 86 geweest (wat zou dat een ramp zijn voor een cameraman die zelf Heavy Metal fan is :-).

Georgië liet vandaag zien waarom er een reuze laken over het podium wordt getrokken. De blinde zangers Diana is, net als haar backings, gekleed in het zwart. Nadat het oversized beddegoed over hun heen is getrokken staan ze echter in witte bonkertjes.

Tja... Diana heeft een eigen parfum, die reikelijk werd uitgedeeld (remember 4711). Of dat nog niet voldoende is werd dit besprenkeld over een aantal witte duiven, en onder het luide roepen van de kreet: "Peace Will Come!" werden de vogels na de persconferentie buiten losgelaten. Het is dat ze nog net geen palmentakjes in de snaveltjes hadden gelijmd (Heeft er iemand net nummer van Marianne Thieme?)

Over Malta, Cyprus en Hongarije valt verder werkelijk niets zinnigs meer te zeggen. VJR Macedonië daarentegen bracht wel een glimlach op ons gezicht. De mooiste man van het festival dit jaar, Adrijan (herkenbaar aan de hoed op zijn koppie), droeg de lelijkste kleding van allemaal: een korte witte broek met witte kniekousjes. Kan het infantiler? Portugal heeft de achtergrond laten wijzigen (niet geheel verwonderlijk want waarom laat je groene grassprieten zien bij een lied dat over de zee gaat?) maar heeft hun kleding nog geheim gehouden. We zijn benieuwd hoe ze de zangeres, waarbij een vergelijking met een potvis niet echt vergezocht is, elegant gaan kleden.

We besloten maar weer in de oergezellige perscentrumkantine te gaan eten (het is geen doen om heen en weer naar het oude centrum te gaan) want de laatste twee dagen hebben we geleefd op de kleine partyhapjes. Daarna zijn we met de taxi naar ons appartement om ons om te kleden voor het grote openingsfeest.

Het traditionele openingsfeest, georganiseerd door de burgermeester van de stad, werd gehouden in een gigantisch groot jaren zeventig complex (waarschijnlijk het voormalige zomerverblijf van Tito). Enorme ruimtes waren gezellig verlicht met TL buizen en op de muur een inmens mozaik met daarop waarschijnlijk de Slag om Belgrado uitgebeeld. De obers liepen af een aan met dienbladen vol vreemd smakende drankjes en hapjes waarvan ze zelf niet wisten wat het precies was. We hielden het dus maar op water en bier. Het gebouw heeft na de bouw ook geen upgrade naar de huidige maatstaven gehad, dus de hitte van buiten en de warmte van de duizenden bezoekers deden de temperatuur razend snel oplopen. Alle artiesten hadden hun mooiste kleedje aangetrokken en kregen pijn in de kaken van het lachen naar alle aanwezige cameraploegen en fotospottende fans. Het werd pas echt vervelend toen de Oekraïnse delegatie kwam. Ani Lorak had namelijk niet alleen Russische superster Philip Kirkov meegenomen, maar ook de travestiet van vorig jaar, Verka en haar moeder. Een groep met vier megasterren vraagt natuurlijk om de nodige beveiliging. Dus de groep werd omringt door stevige kleerkasten die, niet al te vriendelijk, zich een baan door de menigte wrongen. Dit was niet leuk meer. Enkel cameraploegen konden de groep nog een beetje bereiken. Volgend jaar een Playstation 3 spel "The Welcome Party - Try to reach the singer"?




MAANDAG 19 MEI

Vanaf vandaag krijgen we het eindelijk een beetje rustiger in deze toch wel hectische periode. Het einde van de normale repetities betekende namelijk ook het einde van lange dagen in zowel perscentrum als arena.

Vandaag stond alles in het teken van de eerste twee generale repetities, de zgn. Dress-rehearsals, van de eerste halve finale. En omdat we het bekijken van beide shows toch iets teveel van het goede vonden (jawel... ook wij hebben een punt van verzadiging bereikt), besloten we samen met onze vrienden van Songfestival Weblog en 12Points.tv een boottocht te maken op de Sava en Donau.

Gedurende de tocht werden we verwend met veel drank en Servische hapjes. Een boot vol buitenlandse pers en delegaties kan natuurlijk een doelwit voor kwaadwillenden zijn, dus zorgde een politieboot voor constante bewaking.

Eén van onze vrienden, Friso, vierde vandaag z'n verjaardag. Een uitgebreid feestmaal zat er echter niet in, omdat we na de boottocht weer tijdig in de Arena moesten zijn. Daarom moesten we genoegen nemen met een snelle smakelijke salade bij de grote gele M.

En toen was het eindelijk zover. De eerste generale repetitie. Alle liedjes van de avond achterelkaar. We hadden een schitterende plek, rij G vóór het podium. De show start weer met een soort folkoristisch thema met zang en dans en ook wordt er weer een blik kinderen opengetrokken. Maar gelukkig duurt het allemaal niet te lang. De vaart zit er aardig in en een minuut of zes na de start van het programma is het eerste lied al aan de beurt. Van de eerste vijf liedjes is alleen Israel de moeite waard. België valt als zesde lied op door zijn vrolijkheid. Daarna komen de drukke acts van Azerbeidzjan en Slovenië waardoor het oude Eurovisie-gevoel van Noorwegen weer in gunstige zin opvalt. Polen heeft de sneewwitte bruidsjurk vervangen voor een licht blauwe jurk en dat is jammer want het asperge wit was het enige dat het lied aan Polen deed denken. Haar tanden leiden trouwens ontzettend af. Ierland is veel te druk op het podium en Dustin komt zelf amper goed in beeld. Andorra krijgt de Barbara Dex award van deze avond: een gedrocht van een jurk, een kapsel alsof ze door een windhoos is overvallen en om het plaatje af te maken heeft ze een oude TV antenne op d´r hoofd gepositioneerd. Bosnië Herzegovina geeft een leuke show weg. Doet erg denken aan de meneer Cactusshow met mevrouw Stemband. Armenië viel erg tegen: ze schreeuwt zich door het lied heen. Alleen maar gunstig voor onze Hind, want die laat zien dat ze wel kan zingen (Volgens een Engelse website de beste stem van deze halve finale). Het totaalplaatje van Nederland is gewoon af, zonder teveel poespas, en het lied houdt de aandacht vast. Barry blijft zeer gereserveerd maar Bart gaat steeds meer geloven in een finaleplekje. Finland rockt er lekker op los en heeft in zijn soort geen concurrentie. De laatste drie landen: Roemenië, Rusland en Griekenland zullen zeker doorgaan. Het grappige is dat iedereen hiervan overtuigd is, maar we vinden allemaal ook dat de uitvoering van de Rus Dima Bilan niet om aan te zien is. Hopelijk schaatst Wereld- en Europees kampioen kunstschaatsen Evgeni Plushenko over de tenen van Dima heen...

De pauze act is dit keer erg mooi: het Nederlandse Metropool Orkest met Slobodan Trkulja brengen een schitterend stuk muziek. Vrolijk verlieten we de zaal, en Bart met redelijk goede hoop voor dinsdag. En dat moest natuurlijk gevierd worden in de Euroclub.




DINSDAG 20 MEI

De grote dag is aangebroken. Allereerst had de NOS nog een speciale persontvangst georganiseerd. NOS-directeur Gerard Dielessen bracht een toast uit, met de hoop op succes. Daarbij maakte hij tevens bekend dat, ongeacht de uitslag van vandaag, Nederland volgend jaar sowieso van de partij zal zijn op het Eurovisie Songfestival. Daarna zijn we naar het perscentrum gegaan om het dagboek bij te werken en foto's te bewerken. Zo'n (semi-)finaledag is altijd een beetje rare dag. We hebben in het perscentrum een groot deel van de liedjes van de derde en laatste dressrehearsel op het tv scherm kunnen volgen en de internationale webblogs gelezen. Nederland wordt daar overal geprezen. De spanning stijgt...

In het appartement hebben we ons omgekleed en onze oranje opblaashanden met Nederlandse vlag opgehaald. Bart had op zijn t-shirt HOLLAND staan met de Nederlandse vlag. Tijdens het lopen naar de Arena was er een taxichauffeur die dit zag en boos op zijn toeter drukte terwijl hij met zijn vuist insinuerende gebaren maakte. Eigenlijk de eerste boze reactie. Op een paar frauderende taxichauffeurs na worden we overal heel vriendelijk behandeld.

De show ging weer in een snelle roes voorbij. We zaten met heel veel Nederlanders in het voorste vak en één van hen had oranje ballonnen meegenomen. Met z'n allen hebben we deze ballonnen opgeblazen. Om ze vervolgens tijdens "You heart belongs to me" door de zaal te gooien. Dit was goed te zien in beeld.

De zaal was schrikbarend leeg. Op zich niet vreemd omdat de organisatie alleen pakketten verkocht die net zoveel kosten als een half maandsalaris voor de gemiddelde inwoner van Servië. Maar waarom dan niet de zaal opvullen met schoolklassen, bejaarden en gedetineerden?

Toen kwam het moment met de enveloppen. Bij enveloppe 7 wisten we al dat we er niet meer bij zouden zitten, gezien de landen die nog ontbraken en waarvan wij verwachtten dat ze zeker in de finale zouden zitten. Dit is het vierde jaar op rij dat we de finale niet halen. Je begint er aan te wennen. De over-de-top act van Rusland was wel door. Misschien had Hind aan Patty Brard moeten vragen een stukje te schaatsen tijdens het zingen van haar lied.

Na afloop hebben we Hind en haar team nog even gesproken en vertelden dat ze het fantastisch hadden gedaan en hen niets te verwijten valt. Ze bedankten ons voor de steun en ons gejuich, de ballonnen en de vlaggen. Dit had hun extra adreline gegeven om hun beste optreden neer te zetten van deze week. We werden allebei nog gefilmd door Michiel met onze eerste reactie voor EditieNL. Daarna gingen we op weg naar de eerste Afterparty van deze week om de nodige alchoholconsumptie tot ons te nemen. Hier hebben we ook afscheid moeten nemen van Michiel, Suzan en Jeroen die, nu Nederland niet in de finale staat, helaas de volgende dag weer naar huis vertrekken.




WOENSDAG 21 MEI

Uitslapen was er vandaag weer niet bij. We hadden met Dennis & Friso om tien uur 's ochtends afgesproken om een Busstadstour te gaan maken. De avond ervoor was er aardig wat bier ingegaan en lagen we pas om vijf uur op bed. Helemaal helder zaten we dus niet in de bus :-) Het is maar goed dat de gids nog geen halve minuut zijn mond dicht hield anders waren de luiken dichtgegaan. Het was wel grappig om met festivalfans in de bus te zitten want er werd niet opgesprongen bij een mooi Jugendstil huis of Staatsgebouw. Nee, dat gebeurde bij het spotten van de Eurovisie posters en de grote billboards die Azerbeidzjan in de stad had laten plaatsen (met daarop de duivel & de engel). Wel schrokkend was het om te zien hoeveel gebouwen nog in puin lagen na de bombardementen van de NAVO. Zevenentachtig dagen lang heeft de stad eind jaren negentig onder vuur gelegen.

Na de tour zijn we wat gaan drinken (Bart heeft echt koffie tekort deze dagen) en hebben een broodje gegeten. Daarna zijn we naar het perscentrum gegaan. Diverse mensen uit verschillende landen kwamen naar ons toe om aan te geven dat ze het ongelooflijk vonden dat Hind de finale niet had gehaald.

Om 13.00 uur gingen we naar de concertzaal van het Sava Centre voor een hele speciale happening: Het Nederlandse Metropool Orkest was overgevlogen om in de eerste semi finale als entre-act op te treden samen met Slobodan Trkulja & Balkanopolis. Vandaag gaven ze een speciaal concert voor de aanwezige persgeaccrediteerden. Een uur lang werden we getrakteerd op schitterende muziek, o.a. het lied "Nebo" waarmee Slobodan vorig jaar tweede was geworden in de Servische nationale finale. Het hoogtepunt echter was het optreden van Hind en haar achtergrondzangeressen. Het was zo geweldig om "Your heart belongs to me" te horen ondersteund door het voltallige Metropool Orkest. Zo zou het dus geklonken hebben in het verleden, in de tijd dat er nog een live orkest aanwezig was. Gelukkig had Barry zijn filmcamera bij zich en heeft hij het kunnen filmen.

Aan het einde van de middag hebben we wat gegeten in de kantine en hebben we de taxi gepakt om nog anderhalf uur bij te slapen.

's Avonds waren we weer in de hal om dit keer de generale repetitie van de tweede semi-finale bij te wonen. De eerste vier liedjes zijn echt geweldig. Zweden krijgt het mooiste decor: een stromende waterval (niet vreemd aangezien er een Zweeds team aan de produktie in Servië meewerkt). Portugal was erg mooi en kreeg veel bijval in de zaal. De zangeres lijkt in haar grote, zwarte jurk en paarse haar wel erg veel op Ursula, de octopusheks uit de Disney-film "De Kleine Zeemeermin". Het is het jaar van de voornamelijk blauwe decors en de korte zilveren jurkjes: Griekenland, Zweden, Oekraïne en Tjechië.

Na de generale zijn we eerst wat gaan drinken & dansen in de Euroclub en daarna gingen we naar het EuroCafé omdat onze Louis daar weer gevraagd was om gast DJ te zijn. Dat levert altijd leuke dansmuziek op waar Nederlandse en Belgische inzendingen niet worden vergeten. Baby Doll, de zangeres die de inzending van Joegoslavië in 1991 heeft gezongen ("Brasil"), was ook in de club aanwezig. Destijds deed ze ons erg denken aan Corry van Gorp :-). Ze heeft een kort optreden gegeven. Ook vandaag werd het dus weer laat...




DONDERDAG 22 MEI

Vandaag was de dag van de tweede halve finale. Voor de allereerste keer in de Songfestivalhistorie. Door het grote aantal deelnemers werd een nieuwe aanpak van het festival ook wel noodzakelijk. Zoals het de afgelopen jaren ging was het niet echt eerlijk verdeeld. Vorig jaar in Helsinki moesten bijvoorbeeld in de Semi-finale achtentwintig landen strijden om slechts tien beschikbare finaleplaatsen. Een erg kleine kans dus voor de deelnemende landen. En bovendien bestond de Semi-finale uit meer liedjes dan de finale zélf. Vanaf nu dus iedereen eerst in een halve finale, behalve het organiserende land én de Big Four (Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Spanje).

Vanavond waren er net als dinsdag negentien landen die moesten strijden om tien finaleplaatsen. De show was weer voorbij voor we het in de gaten hadden. Grootste verrassing bij de uitslag was het feit dat Zwitserland, ook dé grote persoonlijke favoriet van Barry, zich niet wist te kwalificeren. Het bleef overigens tot de laatste enveloppe spannend, want toen werd pas zaalfavoriet Portugal getrokken.

En ook deze avond werd afgesloten met een Afterparty, en werd het een lange nacht. We raken er al aan gewend...




VRIJDAG 23 MEI

Na een paar uurtjes slaap moest Barry weer tijdig naar het Eurocafé waar de voorzitters van alle OGAE-clubs bij elkaar kwamen voor de jaarlijkse vergadering.

's Middags hadden we met onze vrienden van 12points afgesproken op het dakterras van het Eurocafé. Met de finale in zicht besloten we een filmpje te maken waarin we o.a. onze favoriete Top 3 moesten benoemen. Portugal scoorde daarbij het beste. Waar we het ook allemaal mee eens waren, was dat we niet wilden dat de "coke-nicht" uit Rusland zou winnen, zoals Bart superster Dima Bilan betitelde.



Voor het avondeten hadden we bij een steakhouse afgesproken met een grote groep vrienden van de diverse Nederlandse websites. Een soort laatste avondmaal in Servië dus. En ook hier werd de finale van morgen weer gedetailleerd besproken. Wat dat betreft zijn we er helemaal klaar voor!




ZATERDAG 24 MEI

De grote finale-dag was aangebroken. Maar eerst gingen wij met onze vrienden Friso & Dennis nog op pad door Belgrado. De lange wandeling door de stad bracht ons op mooie plekjes en we bezochten ook nog de Kathedraal van de Heilige Sava die op dit moment van binnen geheel gerestaureerd wordt. Het is overigens de grootste kerk van Zuid-Europa.

Natuurlijk moesten we ook nog even shoppen, en in de winkelstraten hoorde je in diverse winkels de songfestivalmuziek uit de luidsprekers knallen. Het centrum was inmiddels volgestroomd met Songfestivalliefhebbers uit heel Europa.

We eindigden de middag tenslotte met vermoeide benen op een terras. Met Friso & Dennis blikten we alvast terug op twee geweldige weken in Servië. Vervolgens snelden we ons weer naar ons appartement. Vlug nog even douchen en omkleden en toen voor de allerlaatste keer naar de Arena voor de finale van het 53ste Eurovisie Songfestival.

De Serven hadden er een mooie show van gemaakt, en nadat Maria uit Noorwegen als vijfentwingste had gezongen konden we ons opmaken voor de puntentelling. Waar wij al zo voor vreesden werd toen nog werkelijkheid ook: met 272 punten won Dima Bilan voor Rusland...

Met 230 punten volgde Ani Lorak uit Oekraïne op de tweede plaats. Opvallend waren de zeer lage klasseringen van de Big Four: Spanje werd zestiende, Frankrijk werd achttiende, en Duitsland en het Verenigd Koninkijk eindigden op een gedeelde drieëntwintigste plaats. Ook de notering van Charlotte Perelli viel erg tegen. Terwijl iedereen toch wel uitging van een zekere top 10 notering, werd de Zweedse inzending slechts achttiende (gedeelde plaats met Frankrijk). Nóg groter was de verbazing toen de uitslag van de halve finales werd bekendgemaakt en bleek dat Charlotte de top 10 niet eens had gehaald, maar dankzij de jury tóch naar de finale mocht.

Ondanks de kater van de Russische overwinning hebben we toch nog een feestje gebouwd tijdens de Afterparty. Daar namen we afscheid van al onze oude en nieuwe Songfestivalvrienden. 2008 was weer in vele opzichten een bijzonder jaar. Het Servische boek wordt nu gesloten.

до следеће године! Tot volgend jaar!


 



  

2008_dagboek10mei_bart_barry
  Bart & Barry

2008_dagboek10mei_arena
  De Beogradska Arena

2008_dagboek10mei_pers
  Eén van de vele werkruimtes voor de pers

2008_dagboek10mei_lounge
  Relaxen in de lounge

2008_dagboek11mei_israel
  Boaz (Israel)

2008_dagboek11mei_belgie
  Istahr (België)

2008_dagboek11mei_azerbeidzjan
  Indrukwekkend debuut van Azerbeidzjan

2008_dagboek11mei_slovenie
  Is dit The Wicked Witch Of The West,
  of gewoon de Sloveense zangeres Rebeka die haar
  repetitie in duigen zag vallen?


2008_dagboek11mei_noorwegen
  Maria Haukaas Storeng (Noorwegen)

2008_dagboek11mei_bart_wim_barry
  Bart & Barry met hun Belgische vriend
  Wim Dehandschutter in de EuroClub


2008_dagboek12mei_polen
  Isis G. (Polen)

2008_dagboek12mei_ierland
  Dustin de Kalkoen (Ierland)

2008_dagboek12mei_ierland_2
  Hilarische persconferentie

2008_dagboek12mei_andorra
  Gisela (Andorra)

2008_dagboek12mei_armenie
  Sirusho (Armenië)

2008_dagboek12mei_nederland2
  De eerste repetitie van Hind

2008_dagboek12mei_nederland
  Laatste aanwijzingen van de choreograaf

2008_dagboek12mei_nederland5
  Hind met de Servische gitarist Vladan Nedeljkov

2008_dagboek12mei_nederland3
2008_dagboek12mei_nederland4
  De speciale Hind-bus

2008_dagboek13mei_ijsland
  Euroband (IJsland)

2008_dagboek13mei_zweden
  "Ja jongen,.... 't is toch je moeder"
  Charlotte (Zweden)


2008_dagboek13mei_oekraine
  Ani Lorak, oftewel Karolina (Oekraïne)

2008_dagboek13mei_zwitserland
  Paolo uit Zwitserland bereidt zich voor op z'n repetitie

2008_dagboek13mei_tjechie
  Tereza Kerndlová met haar team (Tjechië)

2008_dagboek14mei_letland
  Pirates Of The Sea (Letland)

2008_dagboek14mei_kroatie
  Kraljevi Ulice & 75 Cents (Kroatië)

2008_dagboek14mei_denemarken
  Simon Mathew (Denemarken)

2008_dagboek14mei_georgie
  Diana Gurtskaya (Georgië)

2008_dagboek14mei_macedonie
  Tamara, Vrčak & Adrijan (Macedonië)

2008_dagboek14mei_macedonie2
  Adrian Gaxha, mooiste man van het festival?

2008_dagboek14mei_portugal
  Vânia Fernandes, derde van rechts (Portugal)

2008_dagboek15mei_azerbeidzjan
  Dollen met Elnur & Samir (Azerbeidzjan)

2008_dagboek15mei_pigeonholes
  Een Betty-moment bij de pigeonholes

2008_dagboek15mei_dimakussen
  Diva Bilan deelt graag z'n kussentjes uit.
  Wie wilt 'm nou niet in z'n collectie?


2008_dagboek15mei_party_rusland
  Dima Bilan & Diana Gurtskaya
  op de Russische party


2008_dagboek16mei_nederland
  Prachtige jurk van Hind

2008_dagboek16mei_nederland2
  Interview na de repetitie

2008_dagboek16mei_rusland
  Dima en zijn Musketiers (Rusland)

2008_dagboek16mei_azerbeidzjan
  Engel Elnur op het Azerbeidzjaanse feest

2008_dagboek17mei_party_nl
  Hind bij de ontvangst van de Ambassadeur

2008_dagboek17mei_party_nl3
  Ambassadeur Van Dartel

2008_dagboek17mei_party_nl2
  Presentator van de avond was Rik van de Westelaken

2008_dagboek17mei_party_oekraine
  Barry met de winnares van 1998:
  Dana International uit Israel


2008_dagboek17mei_party_oekraine2
  Bart met de winnares van 1999:
  Charlotte uit Zweden


2008_dagboek18mei_georgie
  "Peace will come!"

2008_dagboek18mei_party3
  Openingsfeest op bijzondere lokatie

2008_dagboek18mei_party
  Barry, Hind & Bart

2008_dagboek18mei_party2
  Wie lust er een stukje kalkoen?

2008_dagboek19mei_vlaggen
  De vlaggen zijn gehesen rondom de Arena

2008_dagboek19mei_boot2
  Boottrip op de Sava en Donau

2008_dagboek19mei_friso
  Happy Birthday Friso!

2008_dagboek19mei_hosts
  De presentatoren van dit jaar: Zeljko & Jovana

2008_dagboek20mei_toast2
  Speciale persbijeenkomst om Hind succes te wensen

2008_dagboek20mei_toast
  NOS directeur Gerard Dielessen toast met Hind
  en haar team


2008_dagboek20mei_arena
  De Belgrado Arena waar het festival plaatsvindt

2008_dagboek20mei_friso_dennis
  Friso & Dennis met hun zelfgemaakte Hind-shirts

2008_dagboek21mei_billboard
  Billboard's met de deelnemers van Azerbeidzjan
  hangen door de hele stad


2008_dagboek21mei_orkest_slobodan
  Concert van Slobodan met het Metropole Orkest

2008_dagboek21mei_orkest_hind
  Nederlandse inzending mét live-orkest!

2008_dagboek21mei_oekraine
  Ani Lorak zal zeker naar de finale gaan

2008_dagboek22mei_zwitserland
  Geen finale voor Barry's favoriet Zwitserland

2008_dagboek23mei_bart
  May we have your votes please?
  Bart's Top 3 voor de camera van 12Points


2008_dagboek23mei_barry
  Ook Barry's Top 3 kwam online te staan

2008_dagboek24mei_belgrado
  Wandeling door Belgrado

2008_dagboek24mei_kathedraal
  De Kathedraal van de Heilige Sava

2008_dagboek24mei_terras
  Nog één keer op een terras in Servië
  met onze nieuwe vrienden Friso & Dennis Hermsen


2008_dagboek24mei_prijsuitreiking
  Winst voor Rusland